Η Φωτεινή Βασιλειάδου πρωτοπορεί – Η γυναίκα που ηγείται του Κυνηγετικού Συλλόγου Ιτέας με πάθος για τη φύση και το κυνήγι
Από την περασμένη Τετάρτη ο Κυνηγετικός Σύλλογος Ιτέας προχωρά με γυναίκα πρόεδρο, μετά και την συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε για τη συγκρότηση σε σώμα του νέου Διοικητικού Συμβουλίου. Είχαν προηγηθεί οι αρχαιρεσίες, που διεξήχθησαν, στις 8 Μαρτίου-ανήμερα της Ημέρας της Γυναίκας, όπου ήταν για πρώτη φορά υποψήφια για την προεδρία, η Φωτεινή Βασιλειάδου, η μοναδική γυναίκα μέλος του συλλόγου, η οποία και πήρε την πρωτιά με ποσοστό που άγγιξε το 95%.
Μετά και τη συνεδρίαση η νέα σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου είναι: πρόεδρος Φωτεινή Βασιλειάδου, αντιπρόεδρος Ανδρέας Διαμαντόπουλος, γενικός γραμματέας Ηλίας Μαλαγράκης, ταμίας Δημήτριος Φωτιάς, κοσμήτορας Νικόλαος Θεοδωρόπουλος, και μέλη Ευθύμιος Δεδούσης και Ιωάννης Καλεντέρης.
Ποια, όμως, είναι η κ. Βασιλειάδου, που την προηγούμενη διετία ήταν γενική γραμματέας του συλλόγου Ιτέας; Δείτε πώς μας είχε συστηθεί η ίδια, τον Νοέμβριο του 2024, μέσα από το ρεπορτάζ του περιοδικού «Κυνηγεσία & Κυνοφιλία», που είχε δημοσιευθεί με τίτλο: «ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΥΝΗΓΟΙ- Ο Κ.Σ. Ιτέας έχει τη δική του… Άρτεμη».
«Γεια σας. Ονομάζομαι Βασιλειάδου Φωτεινή και κυνηγάω στα βουνά της Φωκίδας μαζί με τον άνδρα μου. Όλα τα θηράματα, αλλά επί το πλείστον είμαι λαγοκυνηγός. Πηγαίνω και για γουρούνια με την παρέα του ξαδέρφου μου. Από μικρή μου άρεσε το κυνήγι και η φύση και να περπατάω στα βουνά. Έχω ένα αγοράκι 14 ετών και το παίρνω μαζί μου στα εκπαιδευτικά. Του αρέσει και ελπίζω να γίνει κι αυτός κυνηγός. Θα ήθελα να παροτρύνω κι άλλες γυναίκες να δοκιμάσουν. Το κυνήγι είναι τρόπος ζωής και από τις πιο όμορφες εμπειρίες».
Αυτά ανέφερε το χειρόγραφο γράμμα που μου προώθησε ο πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου Λιβαδειάς, Στάθης Καβαθούλης, φίλος και καλός συνεργάτης του περιοδικού, αλλά και παλαιότερα της εφημερίδας «Κυνηγετικά Νέα». Και ευθύς επικοινώνησα με την αποστολέα του γράμματος. Αγαπητοί αναγνώστες, ιδού η σύγχρονη… Άρτεμη του ομώνυμου Κυνηγετικού Συλλόγου Ιτέας! Ακολουθήστε νοερά τα βήματά της στον κυνηγότοπο, μέσα από τα λόγια και της φωτογραφίες της, χωρίς… μεϊκάπ, όπως λέει η ίδια.
«Είμαι γεννημένη το 1983. Είμαι 40-41 ετών! Λένε ότι οι γυναίκες δεν λένε τα χρόνια τους. Εμένα, δεν με νοιάζει! Δεν τα κρύβω, δεν τα… μετράω!», ήταν η πρώτη αφοπλιστική απάντησή της στην ερώτηση μου.
Έγγαμη, με τον Χαράλαμπο Κατσούλη, χαίρονται μαζί το κυνήγι, έχοντας δίπλα τους και τον… καρπό της αγάπης τους, τον γιο τους Ιωάννη.
«Το αγόρι μας είναι 14 ετών, μαθητής στη Β΄ Γυμνασίου. Τον παίρνουμε μαζί μας, χωρίς όπλο, όπως και στα εκπαιδευτικά. Του αρέσει όσα βιώνει. Πρώτος σηκώνεται το πρωί και σπρώχνει τον άνδρα μου: ξύπνα μπαμπά! Ξημέρωσε!».
Ο άνδρας της είναι επαγγελματίας οδηγός και είναι εύλογο να κουράζεται. Όμως, το κυνήγι δεν το χάνει! «Οι συνάδελφοί του, δεν τον καταλαβαίνουν. Κάτσε, βρε άνθρωπε, να κοιμηθείς λίγο τα Σαββατοκύριακα να ξεκουραστείς, του λένε. Αλλά, αυτός απαντά: για μένα ξεκούραση είναι όχι το κρεβάτι, αλλά τα βουνά και το κυνήγι», μας μεταφέρει η σύζυγός του και περιγράφει μια περιπέτειά τους.
«Είχαμε ακούσει για φάσσες σε μια περιοχή. Πήγαμε, αφήσαμε το αυτοκίνητο και έπρεπε να περπατήσουμε δύο ώρες. Μαζί μας ήταν και ο γιος μας. Κάποια στιγμή πλησιάζαμε στο σημείο κι ο άνδρας μου, όπως γύρισε να μας καθοδηγήσει, γλίστρησε και γύρισε το πόδι του. Να επιστρέψουμε, πρότεινα, όταν τον είδα να κουτσαίνει. Τι λες, λίγο έμεινε! Θα πάμε στο καρτέρι! Συνεχίσαμε. Πιάσαμε πόστο, πέρασαν λίγα πουλιά μακριά. Δεν κάναμε τουφεκιά. Επιστρέψαμε κούτσα-κούτσα. Το πόδι του είχε γίνει νταούλι, αλλά δεν έχασε το κέφι του. Ήταν γεμάτος από την κυνηγετική βόλτα που κάναμε, οικογενειακά».
Τέτοιες στιγμές, το ζευγάρι και ο γιος τους τις μοιράζονται και στο ψάρεμα. «Όταν δεν πάμε στα βουνά, έχουμε τη θάλασσα! Αυτή είναι η ζωή μας. Δίπλα και μέσα στη φύση!», τονίζει η Φωτεινή.
Το κυνήγι, η Φωτεινή το κληρονόμησε από τα παιδιά της χρόνια. «Ο πατέρας μου, Δημήτρης, είναι κι αυτός κυνηγός. Πήγαινα από μικρή μαζί του, όπως και με το θείο μου, τον Κυριάκο. Παντρεύτηκα και μπήκα πάλι σε κυνηγετική οικογένεια. Ο άνδρας μου κυνηγός, όπως και ο πατέρας του. Την πρώτη μου άδεια μου την έκανε δώρο ο πεθερός μου. Εγώ, θα τη βγάλω, στη νύφη μου, είπε και το έκανε. Ήταν πολύ περήφανος, που ο γιος της πήρε γυναίκα που ξεχώρισε από τις άλλες στο χωριό. Έχουμε κάνει κυνήγια παρέα, ο άνδρας μου, εγώ κι ο πεθερός μου. Χαιρόταν και όταν με έβλεπε να οδηγώ τη μηχανή. Έχω μια suzuki 400άρα και μ’ αυτήν κάνω επίσης συχνά αποδράσεις στη φύση», εκμυστηρεύεται η Φωτεινή.
Τον πρώτο της λαγό τον χτύπησε… κατάφατσα! «Ήμασταν μαζί με τον πατέρα μου, τον Χαράλαμπο. Τα σκυλιά τον κυνηγούσαν. Είχε περάσει η ώρα. Ο μπαμπάς είχε δουλειά κι έφυγε. Τον είδα το λαγό, που κατέβαινε από μια ρεματιά. Τον σταμάτησα με μια τουφεκιά κι έπεσε κουτρουβαλώντας. Σύρθηκα για να τον βρω. Έχασα το κινητό μου, που το είχα στο αθόρυβο. Πήγαμε με το λαγό στο σπίτι και γυρίσαμε μαζί με τον πεθερό μου να το βρούμε. Εγώ, από τη λαχτάρα μου είχα ξεχάσει το σημείο. Αυτός, είδε το χώμα, εκεί που σύρθηκα και μου έδειξε. Να, εδώ κατέβηκες και με δυο μαγκούρες για στήριγμα κατέβηκε και το βρήκε».
Κυνηγούν με δυο σκυλιά. Μια θηλυκιά, αμερικάνα Μπιγκλ και ένα αρσενικό, διασταύρωση Μπιγκλ με Μπασέ Χάουντ. «Τα σκυλάκια μας, δεν είναι εργαλεία! Είναι οικογένειά μας. Τα έχουμε σαν παιδιά μας», είναι τα λόγια της που βγαίνουν αυθόρμητα.
Πηγαίνουν και για τσίχλες και για φάσσες, αλλά όταν βρέχει ή λήξει το κυνήγι του λαγού, βγαίνουν και για αγριογούρουνα.
«Με την παρέα του Γιαννούμπα. Είναι λίγα άτομα, γύρω στα πέντε, με αρχηγό τον ξάδερφό μου, Γιάννη Πολύζο. Είχα χάσει στην αρχή ένα-δυο. Κάποιο δεν το είχα δει, ένα άλλο το είχα πυροβολήσει πολύ μακριά. Είχα πεισμώσει. Αλλά, φέτος, χτύπησα το πρώτο μου. Ήταν 80 κιλά και το ξάπλωσα με μια τουφεκιά! Είναι ξεχωριστό και το κυνήγι του αγριόχοιρου. Ανεβάζει πολύ την αδρεναλίνη!», λέει.
Η Φωτεινή είναι και γενική γραμματέας στο διοικητικό συμβούλιο του Κυνηγετικού Συλλόγου Ιτέας η «Άρτεμη».
«Θέλω να συνεισφέρω κι εγώ. Είναι μικρός ο σύλλογός μας, φέτος ως τώρα εκδώσαμε 206 άδειες. Θα ήθελα να μπορούσα να πείσω κι άλλες γυναίκες να γίνουν κυνηγοί. Είμαι η μόνη στη Φωκίδα. Άλλη μια βγάζει άδεια, αλλά δεν πάει στο κυνήγι. Το κάνει για να μπορεί να έχει όπλο στο βουνό για προστασία από τους λύκους. Είναι κτηνοτρόφος», εξηγεί.
Πώς την αντιμετωπίζουν οι φίλες της; «Τους φαίνεται περίεργο που βγαίνω στο κυνήγι, όπως και που οδηγώ μεγάλη μηχανή. Καλά πας και ταλαιπωρείσαι στα βουνά; Τι σου φταίνε τα… ζουλαπάκια και τα σκοτώνεις, μου λένε. Για μένα, το να είμαι στο βουνό με τα σκυλιά μου, είναι ευχαρίστηση, ακόμη κι αν γίνω μούσκεμα και παλεύω με τον παγωμένο αέρα. Έστω κι αν με δουν αναμαλλιασμένη, χωρίς μακιγιάζ! Είναι η επαφή με τη φύση που με αναζωογονεί!», απαντά.
Η Φωτεινή, εργάζεται ως καθαρίστρια στην Αστυνομία, αλλά είναι και κομμώτρια. Παρόλα αυτά δίνει μια… αντιεπαγγελματική απάντηση: «Δεν κόβω τα μαλλιά μου. Μου αρέσουν ελεύθερα και μακριά. Ούτε και πρόκειται ποτέ να τα βάψω. Θα τα αφήσω να ασπρίσουν φυσιολογικά. Δεν θα καλύψω τα λευκά. Μακάρι να με αξιώσει ο Θεός να μπορώ να κυνηγάω μέχρι τα μαλλιά μου να γίνουν κάτασπρα!», καταλήγει και ταυτόχρονα ονειρεύεται να δώσει η… Άρτεμη να βγαίνει στο κυνήγι μαζί με το παιδί της, όπως κι αυτή με τον πατέρα της!
- Η Φωτεινή Βασιλειάδου θα είναι και φέτος στην «Έκθεση Κυνηγεσία».
- Λεπτομέρειες για τις Ελληνίδες γυναίκες κυνηγούς, μπορείτε να διαβάσετε στο αναλυτικό ρεπορτάζ του περιοδικού μας «Κυνηγεσία και Κυνοφιλία», στο τεύχος Μαρτίου που ήδη έχει τυπωθεί.
Η πρότασή μου για σήμερα είναι το αδιάβροχο μαγνητικό κουτί για φύλαξη κλειδιών. Κάντε κλικ ΕΔΩ.
