ΑρχικήΚυνήγιΙστορία του Κυνηγιού

Ιστορία του Κυνηγιού

Τα κεφάλαια

Οι απαρχές του κυνηγιού: Από τον κυνηγό-τροφοσυλλέκτη στη γεωργία

Ποιος ξέρει τι θα βλέπαμε αν με κάποιο μαγικό τρόπο μεταφερόμασταν στην παρέα των πρώτων ανθρώπων που εμφανίστηκαν σ’ αυτήν εδώ τη γη! Πολλές είναι...

Το κυνήγι στην αρχαία Ελλάδα

Ιερά άλση, ο κώδικας του Ξενοφώντα, κυνηγόσκυλα που κόστιζαν περιουσίες, ξόβεργες και δίχτυα: πώς κυνηγούσαν οι αρχαίοι Έλληνες και ποια θηράματα πουλιούνταν στην αγορά.

Το κυνήγι στους ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους

Από τη Ρώμη στους Κομνηνούς και τους Παλαιολόγους: βαρδούκια, νεφέλες, γεράκια και λεοπαρδάλεις στα κυνήγια των αρχόντων και οι πρώτοι περιορισμοί του Μεσαίωνα.

Το κυνήγι από την Τουρκοκρατία έως τον 19ο αιώνα

Η λαθροθηρία ως πράξη αντίστασης, οι λαγοί του Κολοκοτρώνη στο Βαλτέτσι, οι μαζικές εξαφανίσεις ειδών και οι πρώτοι κυνηγετικοί νόμοι σε Ευρώπη και Αμερική.

Το κυνήγι στη νεότερη Ελλάδα: Μάνη, νησιά και η Ζάκυνθος του 1900

Απόχες στη Μάνη, ξόβεργες στα νησιά και τα περάσματα του τρυγονιού στη Ζάκυνθο του 1900, όπως τα κατέγραψε ο αρχιδούκας Λουδοβίκος Σαλβατόρ.

Η κυνηγετική νομοθεσία και οι κυνηγετικές οργανώσεις στην Ελλάδα

Από τις διατάξεις του 1836 και το διάταγμα του 1923 έως τον Κυνηγετικό Σύλλογο Σύρου και την ΚΣΕ: πώς απέκτησε η θήρα στην Ελλάδα νόμους και οργάνωση.

Το μέλλον του κυνηγιού

Το μέλλον του κυνηγιού θα καθοριστεί από το παρόν, μιας και το παρελθόν είναι κάτι ήδη διαμορφωμένο. Το παρόν όμως είναι μια δυναμική κατάσταση, που εξαρτάται από τις δικές μας επιλογές.

Το μέλλον του κυνηγιού έχει να κάνει με ένα πλήθος παραγόντων, που σχετίζονται με την περιβαλλοντική πολιτική, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, την επέκταση των οικιστικών ιστών, τις βιομηχανικές περιοχές, τη μόλυνση του περιβάλλοντος και την με κάθε τρόπο εκμετάλλευση και υποβάθμισή του.

Έχει ακόμη να κάνει με το παραγωγικό μοντέλο, μιας και η αστικοποίηση έχει επιφέρει αυτή τη στιγμή ολέθριες συνέπειες για το σύνολο της λεγόμενης περιφέρειας κι έχει οδηγήσει στην ερήμωση της ελληνικής υπαίθρου. Αυτό επηρεάζει αρνητικά το τοπίο των καλλιεργειών και κατ’ επέκταση της θηραματοπανίδας.

Η θέση του κυνηγού σχετίζεται δομικά με την προστασία του περιβάλλοντος και τη διατήρηση και κατά συνέπεια με τη συνεργασία με τις υπεύθυνες περιβαλλοντικές οργανώσεις και τους φορείς. Η πόλωση δεν έχει θέση σε εποχές που η περιβαλλοντική κρίση οξύνεται.

Το μέλλον του κυνηγιού είναι συνυφασμένο και με τις αντιλήψεις που καλλιεργούνται σήμερα για το ίδιο, ως κομμάτι της παιδείας που παρέχουμε στους νέους ανθρώπους.

Όπως φαίνεται από τη διαδρομή του μέσα στους αιώνες, το κυνήγι δεν είναι απλώς λήψη τροφής, διασκέδαση, σωματική άσκηση, παρωχημένη συνήθεια ή κάτι παρόμοιο. Είναι εμπειρία ηθική και πνευματική, τρόπος βίωσης της φύσης με απώτερο σκοπό τον προσδιορισμό της θέσης μας σ’ αυτή και την προσπάθεια για αυτογνωσία.

Το νόμιμο και ηθικό κυνήγι αποδεικνύεται αντάξιο της κληρονομιάς του παρελθόντος και φορέας συνέχειας για τις γενιές που θα ακολουθήσουν.

Τον πλούτο της φύσης δεν τον κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας, όσο τον δανειζόμαστε από τα παιδιά μας. Αυτό είναι κάτι που ως κυνηγοί και ως κοινωνία γενικότερα δεν πρέπει να πάψουμε ποτέ να αποδεικνύουμε ότι το κατανοούμε.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Βλάχος, Γ. Λ. (2025). Κυνήγι στην νεότερη Ελλάδα, ένας ιστοριογραφικός άγνωστος. Μνήμων, 41, 151–171.

Δ΄ Κυνηγετική Ομοσπονδία Στερεάς Ελλάδος. (χ.χ.). Αρχική σελίδα. https://www.dkose.gr/

Θουκυδίδης. Ιστορίαι (3.70).

Καλέμης, Α. (Επιμ.). (1997). Ημερολόγιον του Κυνηγού, 1926-1927. Το κυνήγι στην Ελλάδα 70 χρόνια πριν. Κίνητρο.

Καραμπατζάκης, Θ. (2011). Το κυνήγι στους κλασικούς και βυζαντινούς χρόνους: Γαστρονομική απόλαυση, στρατιωτική εκπαίδευση ή άθλημα ψυχαγωγία; Στο ΠΑΝ-ΘΗΡΑΣ 2011: Τα πάντα περί θήρας.

Κολοκοτρώνης, Θ. (2005). Απομνημονεύματα Θ. Κολοκοτρώνη (Ε. Αλεξίου, Επιμ.). Μέρμηγκας. (Πρωτότυπη εργασία δημοσιεύτηκε 1851)

Κουκουλές, Φ. (1932). Κυνηγετικά εκ της εποχής των Κομνηνών και των Παλαιολόγων. Επετηρίς Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, 9, 3–33.

Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης. (χ.χ.). Hunters.gr. https://www.hunters.gr/

Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδας. (χ.χ.). Αρχική σελίδα. https://ksellas.gr/

Ξενοφών. Κυνηγετικός (Κεφ. Ι–ΧΙΙ).

Παπαϊωάννου, Γ. (2015). Κυνηγετική δραστηριότητα και βιώσιμη ανάπτυξη [Διπλωματική μελέτη, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο]. Ιδρυματικό Αποθετήριο Χαροκοπείου Πανεπιστημίου.

Πλούταρχος. Βίοι Παράλληλοι: Αλκιβιάδης (9.1).

Σαλβατόρ, Λ. (2007). ZANTE: Η Ζάκυνθος 1900–1902 (Ζ. Ακτύπης, Μεταφ.). Εκδόσεις Μπάστα. (Πρωτότυπη εργασία δημοσιεύτηκε 1904)

Σοφοκλής. (1990). Sophoclis Fabulae (H. Lloyd-Jones & N. G. Wilson, Επιμ.). Oxford University Press. (Πρωτότυπο έργο εκδόθηκε περ. 441 π.Χ.)

Φάκλαρης, Π. Β. (2011). Το κυνήγι στην αρχαία Μακεδονία. Στο Δ. Γραμμένος (Επιμ.), Στη Μακεδονία, από τον 7ο αιώνα π.Χ. ως την ύστερη αρχαιότητα (σσ. 163–169). Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Μακεδονικών και Θρακικών Σπουδών.

Constantakopoulou, C. (2018). Landscape and hunting: The economy of the eschatia. Land, 7(3), 89. https://doi.org/10.3390/land7030089

Wikipedia contributors. (2026). Vikos–Aoös National Park. Wikipedia. Ανακτήθηκε 30 Σεπτεμβρίου 2026, από https://en.wikipedia.org/wiki/Vikos–Aoös_National_Park

Πηγές φωτογραφιών

Οι απαρχές του κυνηγιού: [Όνομα φωτογράφου]/Shutterstock.com.

Το κυνήγι στην αρχαία Ελλάδα: Κρατήρας François (περ. 570 π.Χ.), Αρχαιολογικό Μουσείο Φλωρεντίας. Archaeology Newsroom. (2015, 12 Ιουνίου). Ο σεβασμός των αρχαίων Ελλήνων για την άγρια πανίδα. Αρχαιολογία Online. archaiologia.gr

Το κυνήγι στους ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους: [Όνομα φωτογράφου]/Shutterstock.com.

Το κυνήγι από την Τουρκοκρατία έως τον 19ο αιώνα: Αρχείο Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας.

Το κυνήγι στη νεότερη Ελλάδα: Βουρλίτης, Γ. Κυνήγι στη Νόμια. Στο omorfimani. (2025, 6 Σεπτεμβρίου). Το κυνήγι του ορτυκιού στη Μάνη: Μια χαμένη τέχνη και η αξία της για τον τόπο. Όμορφη Μάνη. omorfimani.gr

Η κυνηγετική νομοθεσία και οι κυνηγετικές οργανώσεις: ΣΤ΄ Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας-Θράκης (ΣΤ΄ ΚΟΜΑΘ).

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ