- Η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος απάντησε έντονα στην πρόταση της Πανελλαδικής Φιλοζωικής και Περιβαλλοντικής Ομοσπονδίας για καθολική απαγόρευση των σκύλων στο κυνήγι.
- Η ανακοίνωση τονίζει ότι η πρόταση αγνοεί τη βιολογική και ιστορική σχέση ανθρώπου και σκύλου, καθώς και τις φυσικές ανάγκες του ζώου.
- Η ΚΣΕ επισημαίνει ότι η ευζωία περιλαμβάνει τη δυνατότητα του σκύλου να κινείται, να εξερευνά και να συνεργάζεται με τον κυνηγό.
Αιχμηρή απάντηση της ΚΣΕ στην πρόταση της ΠΦΠΟ για καθολική απαγόρευση της χρήσης σκύλων στο κυνήγι – Στο επίκεντρο η ευζωία των κυνηγετικών σκύλων και η φυσική συμπεριφορά τους
Την έντονη αντίθεσή της στην πρόταση της Πανελλαδικής Φιλοζωικής και Περιβαλλοντικής Ομοσπονδίας (ΠΦΠΟ) για την καθολική απαγόρευση της χρήσης σκύλων στο κυνήγι εκφράζει η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος (ΚΣΕ), κάνοντας λόγο για μια πρόταση που αγνοεί τη βιολογική και ιστορική σχέση ανθρώπου και σκύλου, καθώς και τις φυσικές ανάγκες των κυνηγετικών σκύλων.
Στην ανακοίνωσή της, η ΚΣΕ υποστηρίζει ότι η απαίτηση για κατάργηση της χρήσης σκύλων στο κυνήγι δεν αποτελεί σοβαρή πρόταση νομοθετικής πολιτικής, αλλά παραγνωρίζει τον ρόλο που διαχρονικά έχει ο σκύλος στην ανθρώπινη δραστηριότητα και ειδικότερα στη θήρα.
Παράλληλα, επισημαίνει ότι ο νόμος «ΑΡΓΟΣ» για την ευζωία των ζώων συντροφιάς φέρει το όνομα του γνωστού σκύλου του Οδυσσέα, τον οποίο ο Όμηρος περιγράφει στην Οδύσσεια, υπογραμμίζοντας με αυτόν τον τρόπο τον διαχρονικό δεσμό ανθρώπου και κυνηγετικού σκύλου.
Η Συνομοσπονδία απορρίπτει την αντίληψη ότι η ευζωία ενός σκύλου περιορίζεται στις συνθήκες διαβίωσής του, τονίζοντας ότι περιλαμβάνει και τη δυνατότητα να κινείται, να εξερευνά, να χρησιμοποιεί την όσφρησή του, να αναζητά και να συνεργάζεται με τον άνθρωπό του.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, ένας σκύλος που ακολουθεί ίχνη, τρέχει στο δάσος ή κολυμπά σε ένα ποτάμι δεν σημαίνει απαραίτητα ότι καταπονείται. Αντίθετα, σύμφωνα με την ΚΣΕ, μέσα από αυτές τις δραστηριότητες εκδηλώνει τις φυσικές του ικανότητες και συμπεριφορές.
«Ο σκύλος δεν χρειάζεται να γίνει άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος. Χρειάζεται να μπορεί να είναι σκύλος», σημειώνει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση.
Η ΚΣΕ υποστηρίζει ακόμη ότι ο κυνηγετικός σκύλος δεν αποτελεί θύμα της κυνηγετικής δραστηριότητας, αλλά αναπτύσσει έναν ισχυρό δεσμό συνεργασίας με τον κυνηγό, συμμετέχοντας σε δραστηριότητες που, όπως αναφέρει, ανταποκρίνονται στα φυσικά του ένστικτα.
Καταλήγοντας, η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος δηλώνει ότι θα συνεχίσει να υπερασπίζεται την ευζωία των κυνηγετικών σκύλων και να διεκδικεί ουσιαστικά μέτρα για την προστασία τους.
Το βασικό μήνυμα της ανακοίνωσης συνοψίζεται στη θέση ότι η ευζωία του σκύλου δεν βρίσκεται στην άρνηση της φύσης του, αλλά στον σεβασμό των αναγκών και των φυσικών του συμπεριφορών.
Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση:
«Με έκπληξη, αλλά όχι και με ιδιαίτερη απορία, διαβάσαμε την ανακοίνωση της Πανελλαδικής Φιλοζωικής και Περιβαλλοντικής Ομοσπονδίας (ΠΦΠΟ), με την οποία ζητά την καθολική απαγόρευση της χρήσης σκύλων στο κυνήγι. Πρόκειται για ένα ακόμα παραλήρημα το οποίο ουδείς μπορεί να εκλάβει ως σοβαρή πρόταση νομοθετικής πολιτικής, αφού προφανώς συντάχθηκε σαν μια ακόμη προσπάθεια να εξασφαλιστούν λίγα ψήγματα δημοσιότητας για την ΠΦΠΟ. Η απαίτηση να καταργηθεί η χρήση των σκύλων στο κυνήγι δεν συνιστά απλώς αμφισβήτηση μιας ανθρώπινης δραστηριότητας. Αγνοεί την ίδια τη βιολογική και ιστορική διαδρομή του ίδιου του ζώου.
Η ΠΦΠΟ επικαλείται συχνά την ανάγκη προστασίας των ζώων συντροφιάς και υπερασπίζεται τον νόμο «ΑΡΓΟΣ» για την ευζωία των ζώων συντροφιάς. Βολικά, όμως, προφασίζεται ότι αγνοεί ότι ο ίδιος ο νόμος αντλεί τον όνομά του από ένα ξακουστό κυνηγόσκυλο, από το ζώο που ο Οδυσσέας χρησιμοποιούσε στις κυνηγετικές εξορμήσεις του και ο Όμηρος εξύμνησε τις κυνηγετικές αρετές του. Η ιστορία του έχει μείνει στην παγκόσμια λογοτεχνία ως ένα από τα πιο εμβληματικά παραδείγματα του δεσμού μεταξύ του ανθρώπου – κυνηγού και του σκύλου που τον συντρόφευε στα κυνήγια του. Προφανώς για την ΠΦΠΟ, «ευτυχισμένος» σκύλος είναι εκείνος που φοράει πουλοβεράκι, τρώει βίγκαν τροφή, κοιμάται σε κρεβάτι και διαθέτει το δικό του προφίλ στα κοινωνικά δίκτυα. Μόνο που ο σκύλος δεν είναι ένας τετράποδος άνθρωπος! Έχει διαφορετικό κόσμο αισθήσεων, διαφορετικές ανάγκες, διαφορετικά ένστικτα και συμπεριφορές. Θέλει να κινείται, να εξερευνά, να μυρίζει, να αναζητά, να μαθαίνει και να συνεργάζεται. Ο σκύλος που τρέχει στο δάσος και ψάχνει με τη μύτη του δεν κάνει απλώς μια βόλτα. Διαβάζει τον κόσμο.
Ο σκύλος που ακολουθεί ένα ίχνος δεν ταλαιπωρείται. Ασκεί τις ικανότητές του, αξιοποιεί τις αισθήσεις του και εκδηλώνει τη γενετική του «προίκα» και τις φυσικές του συμπεριφορές. Ο σκύλος που κολυμπά σε ένα ποτάμι, που γαβγίζει τα ίχνη και συνεργάζεται με τον άνθρωπό του στο βουνό, κάνει κάτι που απολαμβάνει και χαίρεται και ο ίδιος. Η «ευζωία» δεν εξαντλείται σε ένα μπολ με…βίγκαν τροφή, όπως πιστεύει η ΠΦΠΟ. Περιλαμβάνει και τη δυνατότητα του ζώου να κινείται, να εξερευνά, να εκφράζει και να αξιοποιεί τις ικανότητές του, με ασφάλεια, σωστή φροντίδα και σεβασμό στις ανάγκες του. Ο σκύλος δεν χρειάζεται να γίνει άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος. Χρειάζεται να μπορεί να είναι σκύλος! Να απολαμβάνει μια ζωή που να έχει νόημα για εκείνον!
Ο σκύλος του κυνηγού, δεν είναι «θύμα». Είναι ένα ζώο που θέλει αυτό που του ζητούν, το… απολαμβάνει και έχει δημιουργήσει έναν βαθύ δεσμό συνεργασίας με τον άνθρωπό του. Γιατί υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά ανάμεσα στο «αναγκάζω ένα ζώο να υποφέρει» και στο «ζητώ από ένα ζώο να κάνει αυτό που του αρέσει να κάνει». Αυτή είναι η πραγματική σχέση ανθρώπου και σκύλου, δεν χρειάζεται την έγκριση κανενός αυτοανακηρυγμένου προστάτη των ζώων για να υπάρχει και να γίνεται σεβαστή. Η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδας θα συνεχίσει να υπερασπίζεται την ευζωία των κυνηγετικών σκύλων, να διεκδικεί ουσιαστικά μέτρα προστασίας τους. Γιατί η ευζωία του σκύλου δεν βρίσκεται στην άρνηση της φύσης του. Βρίσκεται στον σεβασμό της!».

