ΑρχικήΚυνηγετικά Νέα & ΕιδήσειςΚυνηγόσκυλα υπό διωγμό στο όνομα της φιλοζωίας; Ποιος προστατεύει τελικά τη φύση...

Κυνηγόσκυλα υπό διωγμό στο όνομα της φιλοζωίας; Ποιος προστατεύει τελικά τη φύση του σκύλου;

Επιλέξτε το kynigesia.gr ως προτιμώμενη πηγή και δείτε περισσότερα άρθρα μας στην Αναζήτηση Google.
Προσθήκη του kynigesia.gr στην Google
Με μια ματιά
  • Η Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία ζητά την καθολική απαγόρευση της χρήσης κυνηγετικών σκύλων στη θήρα και στην εκπαίδευση.
  • Η ελληνική νομοθεσία στον Ν. 4830/2021 αναγνωρίζει ρητά τους κυνηγετικούς σκύλους ως σκύλους εργασίας.
  • Οι ισχυρισμοί για επιπτώσεις στην άγρια πανίδα δεν συνοδεύονται από τα απαραίτητα επιστημονικά δεδομένα και μετρήσεις.
  • Η ευζωία των ζώων εξασφαλίζεται με την υπεύθυνη διαχείριση και όχι με την κατάργηση του θεσμοθετημένου ρόλου τους.

Από την προστασία της ευζωίας στην απαίτηση καθολικής απαγόρευσης – Τα κυνηγόσκυλα, τα φυσικά τους ένστικτα, η άγρια πανίδα και τα αναπάντητα ερωτήματα προς την ΠΦΠΟ

Τα κυνηγόσκυλα υπό διωγμό στο όνομα της φιλοζωίας βρίσκονται πλέον στο επίκεντρο μιας πρότασης καθολικής απαγόρευσης, με αφορμή το δελτίο τύπου της Πανελλαδικής Φιλοζωικής και Περιβαλλοντικής Ομοσπονδίας, που ζητά την κατάργηση της χρήσης τους στη θήρα.

Ωστόσο, οφείλουμε να θέσουμε ορισμένα πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα. Γιατί πίσω από τις γενικόλογες αναφορές στην προστασία των ζώων διατυπώνονται αιτήματα που ουσιαστικά οδηγούν στην κατάργηση ενός ολόκληρου θεσμοθετημένου ρόλου των σκύλων.

1. Πόσο φιλοζωικό είναι να θέλεις να καταργήσεις τη φύση του ζώου;

Η Φιλοζωική Ομοσπονδία ζητά την κατάργηση της χρήσης κυνηγετικών σκύλων στη θήρα και στην εκπαίδευση με καταδίωξη ζωντανών άγριων ζώων.

Αναρωτιόμαστε, λοιπόν. Πόσο φιλοζωικό είναι να επιδιώκεις να στερήσεις από έναν σκύλο τις δραστηριότητες για τις οποίες έχει εκτραφεί και επιλεγεί γενετικά επί πολλές γενιές;

Οι κυνηγετικοί σκύλοι δεν είναι μια τυχαία κατηγορία ζώων. Έχουν συγκεκριμένα μορφολογικά, φυσιολογικά και συμπεριφορικά χαρακτηριστικά. Έχουν ένστικτα, ικανότητες και ανάγκες που συνδέονται με τον εργασιακό τους ρόλο.

Η ευζωία δεν σημαίνει αποστέρηση των φυσιολογικών συμπεριφορών ενός ζώου. Δεν σημαίνει ότι μετατρέπουμε κάθε σκύλο σε ένα ζώο που υπάρχει αποκλειστικά για να ζει μέσα σε ένα σπίτι, αποκομμένο από τις δραστηριότητες, τις δυνατότητες και τις ανάγκες του.

Συνεπάγεται υπεύθυνη διαχείριση, κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης, άσκηση, εκτόνωση, κτηνιατρική φροντίδα και προστασία από την κακοποίηση.

Αν υπάρχουν κακές πρακτικές, να αντιμετωπιστούν. Αν υπάρχουν παραβάσεις, να επιβληθούν κυρώσεις. Αλλά άλλο η προστασία του σκύλου και άλλο η κατάργηση του ρόλου του.

2. Για ποιους ακριβώς σκύλους και ποιες πρακτικές μιλάμε;

Η αναφορά σε σκύλους που επιτίθενται, δαγκώνουν και συγκρατούν άγρια ζώα παραπέμπει σε συγκεκριμένες πρακτικές και κατηγορίες σκύλων, όπως τα λεγόμενα «catch dogs». Είναι όμως επιστημονικά και λογικά απαράδεκτο να γενικεύονται συγκεκριμένες πρακτικές και να αποδίδονται εξ ολοκλήρου σε όλους τους κυνηγετικούς σκύλους.

Άλλος ο ρόλος του ιχνηλάτη, άλλος του δείκτη, άλλος αυτού της επαναφοράς και άλλος ενός σκύλου που χρησιμοποιείται για την ακινητοποίηση θηράματος. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται όλες οι φυλές, όλες οι ειδικότητες και όλες οι μορφές κυνηγετικής δραστηριότητας ως ένα ενιαίο και αδιαφοροποίητο σύνολο.

Αν η Φιλοζωική Ομοσπονδία έχει συγκεκριμένα στοιχεία για πρακτικές που προκαλούν κακοποίηση ή αδικαιολόγητη ταλαιπωρία άγριων ζώων, ας τις κατονομάσει και ας ζητήσει την αντιμετώπισή τους.

3. Οι ισχυρισμοί περί τραυματισμών, εξάντλησης και θανάτων της άγριας πανίδας πού ακριβώς στηρίζονται;

Εδώ βρίσκεται ένα από τα σοβαρότερα ζητήματα του δελτίου Τύπου. Η ΠΦΠΟ υποστηρίζει ότι από τη χρήση κυνηγετικών σκύλων πολλαπλασιάζονται οι κίνδυνοι για την άγρια πανίδα, με τραυματισμούς και εξάντληση που οδηγούν στον θάνατο.

Ας περάσουμε, όμως, από τις γενικόλογες διατυπώσεις στα επιστημονικά δεδομένα.

  • Ποια συγκεκριμένα είδη άγριας πανίδας αφορά η καταγγελία;
  • Μιλάμε για λαγούς, αλεπούδες, αγριόχοιρους, ζαρκάδια ή άλλα είδη;
  • Πόσα περιστατικά τραυματισμών έχουν καταγραφεί;
  • Πόσα ζώα έχουν αποδεδειγμένα πεθάνει εξαιτίας της καταδίωξης από κυνηγετικούς σκύλους;
  • Από ποιους φορείς έχουν καταγραφεί τα περιστατικά;
  • Υπάρχουν κτηνιατρικές γνωματεύσεις, νεκροψίες, επιστημονικές δημοσιεύσεις ή μακροχρόνιες μελέτες;
  • Υπάρχουν συγκριτικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι επιπτώσεις αυτές είναι τέτοιου μεγέθους ώστε να δικαιολογούν μια καθολική απαγόρευση;

Δεν αρκεί να επικαλούμαστε τον τραυματισμό ή την εξάντληση ενός άγριου ζώου ως γενική διαπίστωση. Χρειάζονται μετρήσεις, συγκεκριμένα περιστατικά, επιστημονική αξιολόγηση και αιτιώδης σύνδεση..

Υπάρχουν επιστημονικές μελέτες για τις φυσιολογικές επιπτώσεις της θήρας με σκύλους σε συγκεκριμένα είδη. Για παράδειγμα, μελέτη στη Σουηδία σε άλκες κατέγραψε αυξημένους καρδιακούς παλμούς, θερμοκρασία σώματος και ενεργειακή δαπάνη κατά την προσέγγιση από σκύλους. Δεν τεκμηρίωσε, όμως, ότι η συγκεκριμένη διαδικασία οδηγεί αυτομάτως σε θανάτους των ζώων.

Οι ισχυρισμοί για την άγρια πανίδα χρειάζονται στοιχεία

Αν η χρήση κυνηγετικών σκύλων προκαλούσε πράγματι τόσο εκτεταμένους τραυματισμούς, εξαντλήσεις και θανάτους στην άγρια πανίδα, όπως υποστηρίζεται, θα ήταν εύλογο να αναζητήσουμε αντίστοιχα στοιχεία και στην πορεία των πληθυσμών των θηρεύσιμων ειδών. Όμως, η εικόνα που καταγράφεται στη χώρα μας δεν επιβεβαιώνει μια τέτοια γενικευμένη καταστροφή.

Αντιθέτως, αρκετά θηρεύσιμα είδη διατηρούν σταθερούς πληθυσμούς, ενώ ο αγριόχοιρος παρουσιάζει ιδιαίτερα μεγάλη αύξηση, σε βαθμό που η ίδια η Πολιτεία να λαμβάνει ειδικά μέτρα για τον έλεγχο του πληθυσμού του.

Επομένως, πριν παρουσιαστούν οι κυνηγετικοί σκύλοι ως απειλή για την επιβίωση της άγριας πανίδας και ζητηθεί η καθολική απαγόρευσή τους, οφείλουν όσοι διατυπώνουν αυτούς τους ισχυρισμούς να απαντήσουν με συγκεκριμένα επιστημονικά δεδομένα

Αυτό ακριβώς λοιπόν, είναι το ζητούμενο. Επιστημονική ακρίβεια και όχι αυθαίρετες γενικεύσεις. Επομένως, εάν υπάρχουν δεδομένα για την ελληνική πανίδα, ας δημοσιοποιηθούν. Εάν υπάρχουν μετρήσιμες επιπτώσεις, ας αξιολογηθούν. Αλλά δεν μπορεί να ζητείται η κατάργηση μιας δραστηριότητας με βάση ισχυρισμούς που δεν συνοδεύονται από αντίστοιχη τεκμηρίωση.

4. Οι κυνηγετικοί σκύλοι είναι θεσμικά αναγνωρισμένοι σκύλοι εργασίας.

Φαίνεται επίσης να διαφεύγει από την ΠΦΠΟ ότι η ελληνική νομοθεσία αναγνωρίζει ρητά τους κυνηγετικούς σκύλους ως σκύλους εργασίας.

Ο Ν. 4830/2021, στο άρθρο 2, παράγραφος 12, περιλαμβάνει ρητά τον κυνηγετικό σκύλο στον ορισμό του σκύλου εργασίας, μαζί με τους ποιμενικούς, τους σκύλους φύλαξης, τους σκύλους έρευνας και διάσωσης και άλλες κατηγορίες.

Πρόκειται, επομένως, για θεσμικά αναγνωρισμένο ρόλο και όχι για κάποια αυθαίρετη ιδιότητα που αποδίδουν οι κυνηγοί στα ζώα τους. Επιπλέον, οι ικανότητες και οι δεξιότητες πολλών κυνηγετικών φυλών αξιοποιούνται και σε άλλες δραστηριότητες κοινωνικής χρησιμότητας, ανάλογα με την εκπαίδευση και την εξειδίκευσή τους.

Η εργασία του σκύλου, η εκπαίδευσή του και η αξιοποίηση των φυσικών του ικανοτήτων δεν αποτελούν από μόνες τους μορφές κακοποίησης.

5. Τα διεθνή παραδείγματα δεν αποτελούν επιστημονικό επιχείρημα από μόνα τους.

Η Ομοσπονδία επικαλείται νομοθετικά παραδείγματα άλλων χωρών που έχουν απαγορεύσει το κυνήγι με σκύλους ή το κυνήγι ως ψυχαγωγική δραστηριότητα.

Ποιες είναι αυτές οι χώρες; Ποιες ακριβώς διατάξεις εφαρμόζουν; Σε ποιες κατηγορίες θήρας αναφέρονται; Ποιες φυλές και ποιες πρακτικές αφορούν; Ποιες εξαιρέσεις προβλέπονται; Και κυρίως, ποια είναι τα επιστημονικά δεδομένα στα οποία βασίστηκαν αυτές οι νομοθετικές επιλογές;

Η επιλεκτική αναφορά σε νομοθεσίες άλλων κρατών, χωρίς το πλήρες θεσμικό και κοινωνικό πλαίσιο, δεν συνιστά τεκμηριωμένη πρόταση πολιτικής. Δεν μπορείς να αντιγράφεις αποσπασματικά ένα μοντέλο άλλης χώρας και να απαιτείς την εφαρμογή του στην Ελλάδα, αγνοώντας τις διαφορετικές περιβαλλοντικές, κοινωνικές και κυνηγετικές συνθήκες.

6. Η προστασία των κυνηγετικών σκύλων είναι κοινή υποχρέωση, όχι πρόσχημα κατάργησης της θήρας.

Κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να υποστηρίζει ότι οι τραυματισμοί, οι εγκαταλείψεις, η κακοποίηση ή οι ακατάλληλες συνθήκες διαβίωσης κυνηγετικών σκύλων πρέπει να γίνονται ανεκτές.

Αντίθετα, απαιτούνται αυστηροί έλεγχοι, υπεύθυνη εκτροφή, σωστή μεταφορά, κτηνιατρική φροντίδα, καταγραφή περιστατικών και ουσιαστικές κυρώσεις για όσους παραβιάζουν τη νομοθεσία.

Η πρόταση για προστασία και αποζημίωση των κυνηγετικών σκύλων που τραυματίζονται ή θανατώνονται από μεγάλα σαρκοφάγα εντάσσεται ακριβώς σε αυτή τη λογική. Δεν αποτελεί ομολογία ότι πρέπει να καταργηθεί η χρήση τους, αλλά αναγνώριση της αξίας τους και της ανάγκης να προστατεύονται.

Και εδώ βρίσκεται η ουσιαστική διαφορά. Δεν προστατεύεις ένα ζώο καταργώντας αυθαίρετα τον ρόλο του. Το προστατεύεις διασφαλίζοντας ότι ο ρόλος αυτός ασκείται με υπευθυνότητα, σεβασμό και κανόνες ευζωίας.

Η φιλοζωία δεν μπορεί να είναι επιλεκτική. Δεν μπορεί να αναγνωρίζει την αξία ενός σκύλου μόνο όταν αυτός δεν συμμετέχει σε μια δραστηριότητα με την οποία διαφωνούμε. Ούτε μπορεί να μετατρέπεται σε εργαλείο επιβολής μιας συγκεκριμένης αντίληψης για τη σχέση ανθρώπου, ζώου και υπαίθρου.

Ακολουθεί η Ανακοίνωση της ΠΦΠΟ:

Γιάννης Αμπατζίδης
Γιάννης Αμπατζίδης
Ο Γιάννης Αμπατζίδης γεννήθηκε το 1980 στη Σουηδία και κατοικεί στα Ιωάννινα. Υπήρξε αρθογράφος στο περιοδικό «Hunter Passion», το «Έθνος Κυνήγι» και στην εβδομαδιαία εφημερίδα «Κυνηγετικά Νέα». Από το 2014 αρθρογραφεί στο περιοδικό «Κυνηγεσία & Κυνοφιλία», ενώ είναι Αρχισυντάκτης της κορυφαίας outdoor ενημερωτικής ιστοσελίδας «kynigesia.gr».
Ακολουθήστε το kynigesia.gr στο Google News και δείτε πρώτοι τα νέα άρθρα μας.
Ακολουθήστε το kynigesia.gr στο Google News

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

«Άργος»: Όταν ο νόμος ζητά τα αδύνατα

Το νομοθετικό αδιέξοδο με τη στείρωση και την αποστολή DNA των κυνηγετικών σκύλων Σύμφωνα με έναν από τους θεμελιώδεις κανόνες του δικαίου, «ουδείς υποχρεούται στα...
spot_img

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ