Εντυπωσιακή η παρουσία πουλιών και κυνηγών
Η έναρξη της 20ής Αυγούστου αποτελεί πλέον κοντινό παρελθόν. Άφησε όμως ανεξίτηλο το στίγμα της με τις ιδιαιτερότητες που την χαρακτήρισαν.
Το πρώτο και λίαν σημαντικό, είναι ότι ο πανελλαδικός αριθμός των τρυγονιών που φώλιασαν στη χώρα ήταν μεγαλύτερος από αυτόν των αμέσως προηγουμένων ετών.
Το συμπέρασμα είναι εμπειρικό και αποτέλεσμα των αναφορών και των συναντήσεων, των παρατηρητών και των κυνηγών το διάστημα 15/7-15/8, αλλά και από την εναρκτήρια μέρα. Με την καταγραφή να γίνεται πληρέστερη όταν λήξει η ισχύς των Ζωνών Διάβασης και οι κυνηγοί επισκεφθούν τις απαγορευμένες μέχρι τις 14/9 περιοχές.
Μία άλλη ιδιαιτερότητα ήταν αυτή της σποράς εκατοντάδων χιλιάδων στρεμμάτων με ηλίανθο (λιόσπορο) κυρίως στην Θράκη, την Μακεδονία, την Θεσσαλία, αλλά και στην ανατολική Στερεά (Φθιώτιδα, Βοιωτία). Σπορά που ξεπέρασε πανελλαδικά το 1.200.000 στρέμματα.
Και οι πάντες, κυνηγοί και μη, γνωρίζουν την υψηλή διατροφική αξία του λιόσπορου και τη προτίμησή τους από τα τρυγόνια, και όχι μόνο.
Το γεγονός αυτό οδήγησε στη μεγάλη διασπορά των τρυγονιών, έτσι που να είναι εφικτή η συνάντηση στις περισσότερες περιοχές του ηπειρωτικού κορμού της χώρας.
Οπωσδήποτε οι συγκεντρώσεις των πουλιών δεν ήταν ίδιες αριθμητικά. Υπήρξαν περιοχές που συντηρούσαν ένα μεγάλο αριθμό τρυγονιών και άλλες με μικρότερο και ελάχιστες ήταν αυτές με μηδενική παρουσία, ακόμα και στη νότια χώρα.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό είναι ότι οι δεν παρατηρήθηκαν σοβαρές μετακινήσεις των πουλιών πριν την έναρξη, όπως μας έχουν συνηθίσει τα τρυγόνια. Δεν ακούστηκε σε ενοχλητικό βαθμό εκείνο το: μέχρι χθες είχε πολλά πουλιά, αλλά έφυγαν.
Ιδιαιτερότητα αποτελεί και η παρουσία των κυνηγών στην έναρξη της 20ής Αυγούστου, που ομολογουμένως ήταν εντυπωσιακή. Οι κυνηγοί που μετακινήθηκαν σε μεσαίες και μεγάλες αποστάσεις από την έδρα τους ήταν αριθμητικά περισσότεροι από την προηγούμενη χρονιά.
Ίσως αυτό να οφείλεται στον περιορισμένο χρόνο κυνηγίου του τρυγονιού ή και στην ανησυχία για το μέλλον του κυνηγιού του. Όπως και να είναι, αυτό δείχνει την σφοδρή επιθυμία του κυνηγού να συναντήσει το αγαπημένο του θήραμα.
Αψηφώντας και πηγαίνοντας κόντρα στην ακρίβεια της εποχής, καθώς κινούμαστε στον αστερισμό των ακριβών καυσίμων και των πανάκριβων διοδίων.
Εξ ίσου εντυπωσιακή ήταν και η παρουσία των ντόπιων κυνηγών, που αν και γουρουνάδες και λαγάδες στην πλειονότητα, δεν άφησαν ανεκμετάλλευτη την πρώτη μέρα κυνηγίου.
Το όνειρο όμως δεν τελείωσε στις 20 Αυγούστου. Από το τέλος του μήνα και ιδιαίτερα από την πρώτη εβδομάδα του Σεπτέμβρη θα απασχολήσουν τον κυνηγό τα διαβατάρικα τρυγόνια, τα πουλιά που σταθμεύουν προσωρινά στη χώρα μας στο μακρύ ταξίδι για την υποσαχάρια Αφρική.
Έχει όμως άλλη ομορφιά το κυνήγι στα διαβατάρικα και άλλη και πολύ ανώτερη στα ντοπιάρικα τρυγόνια, στα «δικά» μας πουλιά.
