Από μόνη της η λέξη τσίχλα είναι ικανή να προκαλέσει αναστάτωση, ιδιαίτερα όταν το άκουσμα γίνεται στα μέσα του Σεπτέμβρη
Ο λόγος για την κελαηδότσιχλα και τις μεμονωμένες εμφανίσεις της στον ελλαδικό χώρο τον μήνα που διανύουμε, που όμως παρουσιάζονται με κεφαλαία γράμματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η φωτογραφία μάλιστα μίας θηρευμένης τσίχλας προκαλεί πολλαπλά ρίγη συγκίνησης και πολλά…κιλά κουβέντας ανάμεσα στους θιασώτες της. Το γεγονός όμως της εμφάνισης δεν είναι πρωτόγνωρο, ούτε αποτελεί αντικείμενο έρευνας και μελέτης, καθώς επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.
Ακόμα δεν πρέπει η αναφορά να υπαινίσσεται μπάσιμο οποιουδήποτε μεγέθους, καθώς πρόκειται για σποραδικά πουλιά, που πολύ πιθανό να είναι τσίχλες ντοπιάρες.
Η μικρή εντοπιότητα της κελαηδότσιχλας
Ντοπιάρες; Θα αναρωτηθεί ο πρωτόπειρος κυνηγός, που γνωρίζει ότι οι τσίχλες είναι πουλιά αποδημητικά. Όπως όμως υπάρχουν ντοπιάρικα τρυγόνια, ορτύκια, φάσσες και παπιά, έτσι στη χώρα φωλιάζουν και λίγα ζευγάρια με κελαηδότσιχλες, ιδιαίτερα στις ημιορεινές και ορεινές περιοχές της Πίνδου και της Ροδόπης.
Στις εξορμήσεις μου στους ακριτικούς νομούς της Θράκης (Ροδόπη, Έβρος) δεν υπήρχε περίπτωση να μη θηρευθεί κελαηδότσιχλα στο άνοιγμα του κυνηγιού για τα αυγουστιάτικα ντοπιάρικα τρυγόνια. Ορισμένες μάλιστα παρέες την είχαν για καλό οιωνό σχετικά με τη παρουσία και την κάρπωση των τρυγονιών.
Και ακόμα δεν πρέπει να μας διαφεύγει, ότι από την 5μελή οικογένεια των τσιχλών η δενδρότσιχλα (τσαρτσάρα ή κιργιαρίνα) και ο κότσυφας διατηρούν στην Ελλάδα μόνιμους πληθυσμούς. Επιστροφή όμως στο αρχικό και φλέγον ζήτημα που αφορά τις φετινές και πρόσφατες θεάσεις και καρπώσεις της κελαηδότσιχλας.
Και να ομολογηθεί, ότι εφόσον η παρουσία τους γίνεται αισθητή στη νότια και τη νησιωτική χώρα, στο προαναφερθέν διάστημα (2ο δεκαήμερο του Σεπτέμβρη), τότε ναι πρόκειται για αποδημητικές (μπασιάρες) τσίχλες.
Ένας «κούκος» δεν σηματοδοτεί την «άνοιξη»
Είναι γνωστό ότι η αποδημία των τσιχλών, όπως και των άλλων αποδημητικών πουλιών, έχει μεγάλο εύρος, με την αρχή και το τέλος να χαρακτηρίζονται από την εμφάνιση λιγοστών ατόμων.
Η κάθοδος των τσιχλών από τις χώρες της βόρειας, της κεντρικής και της ανατολικής Ευρώπης, τις χώρες που αναπαράγονται και διαβιούν για ένα περίπου εξάμηνο διάστημα, ξεκινά από τις αρχές του Σεπτέμβρη και σταδιακά ολοκληρώνεται με την εγκατάστασή τους στις Μεσογειακές χώρες.
Στην Ελλάδα τα πρώτα πουλιά εμφανίζονται από τον Σεπτέμβρη, με τις αφίξεις (μπασίματα) να κορυφώνονται μέσα στον Οκτώβρη και να τερματίζονται, συνήθως, μέσα στο πρώτο 10ήμερο του Νοέμβρη.
Χωρίς να λείπουν οι ημερολογιακές αποκλίσεις που σχετίζονται άμεσα με τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν το φθινόπωρο στις γενέτειρες χώρες και που σαφώς έχουν μεταβληθεί με την επίδραση της κλιματικής αλλαγής, αλλά και στις χώρες που αποτελούν τους ενδιάμεσους σταθμούς.
Οπωσδήποτε η πρώιμη εμφάνιση, ακόμα και να πυκνώσουν οι αναφορές για τις θεάσεις και τις καρπώσεις μέσα στον Σεπτέμβρη, δεν προδικάζει το μέλλον της τσιχλοχρονιάς.
Είναι όμως αρκετό να ξεσηκώσει τους κυνηγούς, ιδιαίτερα όταν το γεγονός της εμφάνισης συνδυάζεται με τον έντονα φθινοπωρινό καιρό, όπως αυτόν στο τρέχον διήμερο (Τρίτη και Τετάρτη, 22/9 και 23/9 αντίστοιχα) με τοπικές βροχές και πτώση της θερμοκρασίας.
