Ποιος χρηματοδοτεί την Ομοσπονδιακή Θηροφυλακή στην Ελλάδα; Ποιος καλύπτει τη μισθοδοσία των θηροφυλάκων, τα οχήματα, τα καύσιμα και τον εξοπλισμό τους; Η απάντηση βρίσκεται στην ετήσια άδεια θήρας, καθώς οι ίδιοι οι κυνηγοί χρηματοδοτούν μέσω των εισφορών τους έναν οργανωμένο μηχανισμό ελέγχου και προστασίας της άγριας ζωής
Η Ομοσπονδιακή Θηροφυλακή αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς των Κυνηγετικών Οργανώσεων. Με παρουσία στην ελληνική ύπαιθρο, πραγματοποιεί ελέγχους για την τήρηση της κυνηγετικής νομοθεσίας, αντιμετωπίζει περιστατικά λαθροθηρίας και συμμετέχει σε δράσεις που σχετίζονται με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.
Για τον νόμιμο κυνηγό, όμως, υπάρχει και μια ακόμη διάσταση. Η Θηροφυλακή χρηματοδοτείται από τις εισφορές που καταβάλλει ο ίδιος κάθε χρόνο.
Πώς χρηματοδοτείται η Ομοσπονδιακή Θηροφυλακή;
Η χρηματοδότηση της Θηροφυλακής δεν προέρχεται από έναν ξεχωριστό κρατικό φόρο που επιβάλλεται στους κυνηγούς. Βασίζεται στις υποχρεωτικές συνδρομές και εισφορές υπέρ των Κυνηγετικών Οργανώσεων, οι οποίες καταβάλλονται κατά την έκδοση ή ανανέωση της άδειας θήρας.
Ένα σημαντικό μέρος αυτών των χρημάτων κατευθύνεται στην Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος (ΚΣΕ), η οποία έχει την ευθύνη για τη λειτουργία του μηχανισμού. Ενδεικτικά, για την κυνηγετική περίοδο 2025-2026, η υποχρεωτική συνδρομή υπέρ των Κυνηγετικών Οργανώσεων διαμορφώθηκε στα 87 ευρώ ανά άδεια και αναλύθηκε ως εξής:
- 16 ευρώ υπέρ του Κυνηγετικού Συλλόγου.
- 17 ευρώ υπέρ της αρμόδιας Κυνηγετικής Ομοσπονδίας.
- 54 ευρώ υπέρ της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της ΚΟΜΑΘ, το 95% της εισφοράς των 54 ευρώ υπέρ της ΚΣΕ αφορά τη λειτουργία της Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής και τη σύνταξη επιστημονικών μελετών από πανεπιστημιακά ιδρύματα και ερευνητικά κέντρα. Με άλλα λόγια, περίπου 51,30 ευρώ από τη συγκεκριμένη εισφορά κατευθύνονται σε αυτές τις δύο δραστηριότητες.
Πρόκειται για ένα σημαντικό ποσό που καταβάλλεται από τους κυνηγούς, με στόχο τη διατήρηση ενός οργανωμένου μηχανισμού προστασίας και επιστημονικής υποστήριξης της κυνηγετικής δραστηριότητας.
Πάνω από ένα εκατομμύριο έλεγχοι – Τι δείχνουν τα στοιχεία
Η αποτελεσματικότητα της Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής αποτυπώνεται και μέσα από τους ελέγχους που έχουν πραγματοποιηθεί στην ελληνική ύπαιθρο.
Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί από την Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος και παρουσιάστηκαν σε σχετικό δημοσίευμα του Kynigesia.gr, κατά τα πρώτα έντεκα χρόνια λειτουργίας της καταγράφηκαν:
- 1.076.487 έλεγχοι
- 18.934 διαπιστωμένες παραβάσεις
Παράλληλα, η ΚΣΕ έχει αναφέρει ότι πραγματοποιούνται περισσότερες από 100.000 έλεγχοι ετησίως και υποβάλλονται πάνω από 2.000 μηνύσεις κάθε χρόνο. Οι αριθμοί αυτοί αναδεικνύουν την έκταση της δραστηριότητας των θηροφυλάκων και τη συνεχή παρουσία τους σε περιοχές όπου η πρόσβαση και η επιτήρηση δεν είναι πάντοτε εύκολες.
Τι κάνουν καθημερινά οι θηροφύλακες στην ύπαιθρο;
Η βασική αποστολή της Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής είναι η εφαρμογή της κυνηγετικής νομοθεσίας και η αντιμετώπιση της παράνομης θήρας. Οι έλεγχοι δεν περιορίζονται μόνο στους κυνηγούς. Αφορούν κάθε δραστηριότητα που εμπίπτει στις αρμοδιότητες των θηροφυλάκων και συνδέεται με την παράνομη εκμετάλλευση της άγριας πανίδας.
Μεταξύ άλλων, οι θηροφύλακες ασχολούνται με:
- Την αντιμετώπιση της λαθροθηρίας και της παράνομης θήρας εκτός επιτρεπόμενης περιόδου.
- Τον εντοπισμό και την κατάσχεση παράνομων μέσων, όπως οι απαγορευμένες ηχομιμητικές συσκευές.
- Τον έλεγχο της τήρησης των περιορισμών και των όρων της Ρυθμιστικής Απόφασης Θήρας.
- Την προστασία της άγριας πανίδας και των βιοτόπων.
- Τη συνεργασία με τις αρμόδιες Δασικές και Αστυνομικές Αρχές.
Η παρουσία τους στην ύπαιθρο λειτουργεί συμπληρωματικά προς το έργο των δημόσιων υπηρεσιών και ενισχύει τους ελέγχους σε περιοχές με αυξημένες ανάγκες επιτήρησης.
Λαθροθηρία: Ο μεγαλύτερος εχθρός του νόμιμου κυνηγιού
Για τον νόμιμο κυνηγό, η λαθροθηρία δεν αποτελεί απλώς μια παράβαση της νομοθεσίας. Είναι μια πρακτική που πλήττει την ίδια την κυνηγετική δραστηριότητα και υπονομεύει τη διαχείριση της άγριας ζωής. Η παράνομη θήρα εκτός περιόδου, η χρήση απαγορευμένων μέσων, οι παγίδες και η νυχτερινή θήρα μπορούν να προκαλέσουν σημαντικές επιπτώσεις στους πληθυσμούς των άγριων ζώων.
Ταυτόχρονα, δημιουργούν μια αρνητική εικόνα για το κυνήγι συνολικά, καθώς περιστατικά παρανομίας συχνά παρουσιάζονται χωρίς να γίνεται σαφής διαχωρισμός μεταξύ του νόμιμου κυνηγού και εκείνου που παραβιάζει συνειδητά τη νομοθεσία.
Η ύπαρξη ενός οργανωμένου ελεγκτικού μηχανισμού αποτελεί, επομένως, σημαντικό στοιχείο για τη διασφάλιση της νομιμότητας και την προστασία της αξιοπιστίας της κυνηγετικής κοινότητας.
Νόμιμοι κυνηγοί και λαθροθήρες: Γιατί δεν μπορούν να μπαίνουν στο ίδιο κάδρο
Ένα από τα ζητήματα που απασχολούν διαχρονικά την κυνηγετική κοινότητα είναι η γενίκευση που γίνεται σε βάρος όλων των κυνηγών εξαιτίας μεμονωμένων περιστατικών παρανομίας. Ο νόμιμος κυνηγός εκδίδει άδεια, καταβάλλει τις προβλεπόμενες εισφορές, υπόκειται σε ελέγχους και οφείλει να τηρεί συγκεκριμένους κανόνες.
Αντίθετα, ο λαθροθήρας δρα έξω από το θεσμικό πλαίσιο και παραβιάζει συνειδητά τους κανόνες που έχουν τεθεί για την άσκηση της θήρας. Η διαφορά είναι ουσιαστική και δεν πρέπει να συγχέεται.
Η ίδια η ύπαρξη της Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής, η οποία χρηματοδοτείται από τις εισφορές των κυνηγών και ελέγχει ακόμη και παραβάσεις που διαπράττονται από νόμιμους κυνηγούς, αποδεικνύει τη σημασία της τήρησης των κανόνων.
Η προστασία του θεσμού της θηροφυλακής δεν αποτελεί μόνο συνδικαλιστικό ή κυνηγετικό ζήτημα. Αφορά τη δυνατότητα να υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος της δραστηριότητας στην ύπαιθρο.
Η Θηροφυλακή και το μέλλον του κυνηγιού στην Ελλάδα
Η Ομοσπονδιακή Θηροφυλακή δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος και ξεκίνησε οργανωμένα τη λειτουργία της στα τέλη του 1999. Από τότε, έχει εξελιχθεί σε έναν σημαντικό μηχανισμό ελέγχου, με χρηματοδότηση που προέρχεται από τις εισφορές των ίδιων των κυνηγών.
Το ζητούμενο για τα επόμενα χρόνια είναι η περαιτέρω ενίσχυση της λειτουργίας της, ο εκσυγχρονισμός του εξοπλισμού της και η διατήρηση της αποτελεσματικότητάς της απέναντι σε κάθε μορφή παράνομης δραστηριότητας. Γιατί η προστασία της άγριας ζωής δεν μπορεί να περιορίζεται σε διακηρύξεις. Χρειάζεται παρουσία στο πεδίο, έλεγχος, επιστημονική τεκμηρίωση και ουσιαστική εφαρμογή της νομοθεσίας.
Και σε αυτή την προσπάθεια, οι κυνηγοί δεν είναι απλώς αποδέκτες των υπηρεσιών της Θηροφυλακής. Είναι οι ίδιοι εκείνοι που συμβάλλουν οικονομικά στη λειτουργία της.
