Τα πρέπει και τα δεν πρέπει στη σκόπευση

- Advertisement -

 

Η επιτυχημένη βολή είναι αποτέλεσμα μιας σειράς αρμονικών κινήσεων που συνθέτουν μία αλυσίδα. Αν σπάσει ένας κρίκος, το αποτέλεσμα δεν θα βγει σωστό και από εκεί και πέρα το ένα λάθος θα διαδέχεται το άλλο, κάτι σαν το «ενός κακού, μύρια έπονται».

Η σκόπευση με το λειόκαννο κυνηγετικό όπλο απαιτεί μία τελείως διαφορετική τεχνική από αυτήν του ραβδωτού όπλου, που ευθυγραμμίζει ένα μόνο βλήμα σε ακίνητο στόχο. Όμως, πολλοί ακόμα επιμένουν να χρησιμοποιούν την τεχνική του ραβδωτού όπλου (του “πολεμικού”, όπως κακώς το αναφέρουν μερικοί) όπως την έμαθαν στο Στρατό κατευθείαν στον κυνηγότοπο των πτερωτών θηραμάτων με το δίκαννο ή την καραμπίνα. Το μεγαλύτερο λοιπόν “αμάρτημα” της λανθάνουσας εφαρμογής είναι το κλείσιμο του ματιού και η προσπάθεια βολής προς το πουλί που κινείται στο χώρο με μονόφθαλμη σκόπευση.

Απαιτείται χρόνια ενασχόληση

Τα αποτελέσματα στην αρχή θα είναι πολύ φτωχά, έως απογοητευτικά και θα πρέπει να περάσουν πολλά χρόνια μέχρι κάποιος κυνηγός να κατορθώσει να έχει καλά αποτελέσματα με τη χρόνια ενασχόληση και εξοικείωση με το φτερωτό θήραμα. Μάλιστα, μετά από όλα αυτά τα χρόνια της συνεχούς ενασχόλησης και ιδιαίτερα μεγάλης προσπάθειας προς τον εαυτό του, για την επιβολή σε χρήση μιας λανθασμένης τεχνικής θα γίνει καλός στη σκόπευση, αλλά μόνο σε ένα θήραμα. Υπάρχουν, λοιπόν, περιπτώσεις κυνηγών που με χρόνια και καιρούς, με κόπο και με πίκρα, έφθασαν να “γεράσουν” για να τουφεκάνε καλά με το ένα μάτι κλειστό. Θα πρέπει λοιπόν και οι νέοι που μπαίνουν στην κυνηγετική οικογένεια ή όσοι ασχολούνται λίγο χρονικό διάστημα με το κυνήγι, να περάσουν αυτή τη δοκιμασία για να φθάσουν να τουφέκανε απλά αξιοπρεπώς, γιατί άριστοι σκοπευτές με το ένα μάτι κλειστό σε όλα τα θηράματα δεν θα γίνουν ΠΟΤΕ! Όμως και από την άλλη, το να λέμε σε κάποιον να “τουφεκάει με τα δύο μάτια ανοικτά”, είναι εύκολο απλά να το λέμε και όχι να το εφαρμόζει αμέσως στην πράξη αυτός που του το λέμε, ενώ τουφεκάει χρόνια με το μάτι κλειστό, έχοντας και απαιτήσεις για θετικά αποτελέσματα στον κυνηγότοπο.

Αφήστε τα πειράματα

Τίποτα δεν μπορεί να εφαρμοστεί πειραματικά στον κυνηγότοπο κατευθείαν, γιατί οι ευκαιρίες για βολή και τα θηράματα σήμερα είναι λιγότερα. Πάνε οι εποχές που υπήρχε αφθονία θηραμάτων στους κυνηγότοπους και υπήρχε η πολυτέλεια των δοκιμών και των αλλαγών. Σήμερα μόνο στο σκοπευτήριο, στους δίσκους, μπορούμε να κάνουμε εφαρμογή της τεχνικής πειραματικά, των αλλαγών των κακών συνηθειών και της δοκιμής του νέου όπλου ή των φυσιγγίων που μας σύστησαν σαν “τα πρώτα”. Εκεί ο κυνηγός θα προσπαθήσει επαναλαμβάνοντας αρκετές φορές με συγκεκριμένη βολή, να πετύχει το θετικό αποτέλεσμα με τα δύο μάτια ανοικτά, όπως ακριβώς κάνει όταν κλείνει το μάτι. Εκεί όμως καιροφυλακτεί ένας “αόρατος εχθρός” που είναι το κυρίαρχο μάτι του κυνηγού. Το δυνατό μάτι που στοχεύει και που δεν έχει σχέση με το αν κάποιος είναι δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας, ούτε αν έχει μυωπία ή πρεσβυωπία, λιγότερο ή περισσότερο από το ένα ή το άλλο μάτι.

Από τη φύση μας ένα από τα δύο μάτια λίγο ή πολύ ξεχωρίζει, “κυριαρχεί” του άλλου. Αν έχουμε μάθει να επωμίζουμε από δεξιά κι έχουμε δεξί κυρίαρχο μάτι και το αντίστροφο, δηλ. αριστερή επώμιση με αριστερό κυρίαρχο μάτι, πάει καλά.

Εύκολο να μάθει

Είναι εύκολο να μάθει κάποιος να τουφεκάει διόφθαλμα, αρκεί να προσπαθήσει λίγο και να μην έχει στο μυαλό του να πετύχει το δίσκο, αλλά να προσπαθεί να εστιάσει την προσοχή του πάνω σ’ αυτόν και όχι στο στόχαστρο του όπλου. Τα δύσκολα αρχίζουν όταν κάποιος αποδεδειγμένα έχει κυρίαρχο μάτι αριστερό και επωμίζει από δεξιά, θέλοντας να τουφεκίσει διόφθαλμα και το αντίθετο, όταν έχει μάθει κάποιος να επωμίζει από αριστερά και να έχει δεξί κυρίαρχο μάτι. Μερικοί που προσπαθούν να κάνουν τους ειδικούς στη σκόπευση, προτείνουν να συνεχίζει ο κυνηγός να επωμίζει από τη λάθος πλευρά και να μισοκλείνει το άλλο μάτι, που είναι κυρίαρχο ή να βάλει κάποιο αδιαφανές σελοτέιπ στα γυαλιά του, που αν δεν φοράει τον υποχρεώνουν να αγοράσει από τα σκοπευτικά που υπάρχουν σε αφθονία.

Ακόμη και να του θαμπώσουν με κάποιο τρόπο το γυαλί (άλλοι βάζουν λίγη βαζελίνη), ώστε να μην βλέπει και να εξουδετερώνεται έτσι η φυσική τάση τού να φέρει ο κυνηγός την κάννη του όπλου του στο κυρίαρχο μάτι, με αποτέλεσμα να αστοχεί όταν πάει να μάθει να τουφεκάει διόφθαλμα. Ανίερα ημίμετρα και φθηνά κόλπα, σαν το γιατρό που με ασπιρίνες προσπαθεί να αντιμετωπίσει τον καρκίνο του ασθενή του, χωρίς να τον οδηγεί στο χειρουργείο για την αποφασιστική επέμβαση, γιατί αυτή πονάει, όμως αυτή θεραπεύει και οδηγεί τον ασθενή στη σωτηρία, δεν του παρατείνει την αρρώστια, που τελικά θα του στερήσει τη ζωή.

Έτσι λοιπόν θα πρέπει να αποφασίσει ο κυνηγός αν επωμίζει από δεξιά και έχει κυρίαρχο μάτι αριστερό, να μάθει σιγά-σιγά να επωμίζει από αριστερά. Σκεφτείτε ότι και από δεξιά δεν γεννήθηκε να ξέρει να επωμίζει, έμαθε σιγά-σιγά να το κάνει, γιατί κάποιος, που τότε του έκανε το δάσκαλο δεν ήξερε ότι υπάρχει κυρίαρχο μάτι, που έπρεπε πρώτα να βρεθεί και μετά να μάθει ο υποψήφιος κυνηγός να επωμίζει.

Χωρίς πόνο δεν κερδίζεις…

Βεβαίως το να αλλάξει κάποιος πλευρά δεν είναι εύκολο, όταν μάλιστα για χρόνια επωμίζει από την αντίθετη κλείνοντας το μάτι του. Όμως δεν πρέπει να κοιτάζει κάποιος την άνεσή του ή να μην χάσει την ευκολία του, επαναπαυμένος στις κακές συνήθειες και ψάχνοντας για ανώδυνα κόλπα που του προτείνουν για να μην τον δυσαρεστήσουν.

Οι Αμερικάνοι χρησιμοποιούν μία χαρακτηριστική έκφραση όταν αναφέρονται στην αποφασιστική λύση ενός προβλήματος: “No pain, no gain”, δηλ. χωρίς πόνο δεν κερδίζεις. Έτσι ακριβώς είναι, θα πρέπει κάποιος να κοπιάζει και να μπαίνει στη δοκιμασία να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις που του παρουσιάζονται για να βγει στο τέλος νικητής και καλύτερος. Όλα τα πράγματα στη ζωή έχουν κάποιο κόστος. Δεν είναι δυνατόν να θέλουμε και την άνεσή μας και τη βελτίωσή μας αφού έχουμε ξεκινήσει λάθος.

Σε αυτό που επίσης πρέπει να δώσει μεγάλη βαρύτητα ο κυνηγός όταν τουφεκάει, είναι στο να συνεχίζει την κίνηση του όπλου του τη στιγμή που πατάει τη σκανδάλη, γιατί διαφορετικά η τουφεκιά θα μείνει πίσω κι εκείνος θα ψάχνει τα αίτια της αποτυχίας στα φυσίγγια ή το όπλο. Αυτό που δεν πρέπει να κάνει ο κυνηγός γιατί θα αστοχήσει, είναι να προσπαθεί να “κόψει” το δρόμο του στόχου που κινείται (πουλί ή δίσκος) βάζοντας κάπου μπροστά το όπλο και πυροβολώντας πάλι με σταματημένο το όπλο. Αφού ο στόχος μας κινείται έτσι πρέπει να κινείται και το όπλο μας, όχι μόνο τη στιγμή που τουφεκάει αλλά και μετά τη βολή, ώστε να είμαστε έτοιμοι για τη δεύτερη βολή, αν τυχόν αστοχήσουμε στην πρώτη. Πρέπει να μένουμε με το κοντάκι σε συνεχή επαφή με το πρόσωπο, ενώ πατάμε τη σκανδάλη και δεν πρέπει να σηκώνουμε το κεφάλι να δούμε το αποτέλεσμα της βολής και μετά να ξαναμπαίνουμε πάνω στο όπλο με κινήσεις πανικού, ώστε να προλάβουμε να ξαναρίξουμε γιατί μας φεύγει το πουλί. Αν τουφεκάμε και με τα δύο μάτια ανοιχτά, τότε το αποτέλεσμα της βολής μας φαίνεται και χωρίς να σηκώσουμε το κεφάλι από το κοντάκι. Εκεί που δεν φαίνεται είναι όταν κλείνουμε το ένα μάτι.

Πρέπει να ξέρετε ότι η επιτυχημένη βολή είναι αποτέλεσμα μιας σειράς αρμονικών κινήσεων που συνθέτουν μία αλυσίδα. Αν σπάσει ένας κρίκος, το αποτέλεσμα δεν θα βγει σωστό και από εκεί και πέρα το ένα λάθος θα διαδέχεται το άλλο, κάτι σαν το “ενός κακού, μύρια έπονται”.

breda
35,950ΥποστηρικτέςΚάντε Like
9,822ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
4ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
7,870ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
Athens
clear sky
28.2 ° C
29.8 °
25.9 °
45 %
4.9kmh
0 %
Τρ
28 °
Τε
30 °
Πε
31 °
Πα
31 °
Σα
30 °

ΔΗΜΟΦΙΛΗ