Σίγουρη λύση τα αφρόψαρα…

- Advertisement -

Τα αφρόψαρα προσφέρουν συναρπαστικά ψαρέματα και η σχεδόν μόνιμη παρουσία τους κάποιες εποχές σε τόπους συγκεκριμένους, αποτελεί την μοναδική σίγουρη λύση όταν τριγύρω δεν τσιμπάει τίποτε άλλο…

«Τα χειρότερα ψάρια, το καλύτερο ψάρεμα», έγραφε σε σχόλιο που συνόδευε τις φωτογραφίες που είχε αναρτήσει στην ιστοσελίδα του κάποιος συνάδελφος της ψαροσύνης. Σε μία εμφανίζονται μερικοί κυνηγοί, στην άλλη αρκετοί κολιοί και σαφρίδια και στην τελευταία κάμποσα ντασκάκια. Ο πρώτος χαρακτηρισμός θα έλεγα πως μάλλον δεν είναι άδικος, αν χρησιμοποιώντας τον επιχειρεί να περιγράψει την νοστιμιά τους, ωστόσο υπερβαίνει το μέτρο, βάζοντας, για παράδειγμα, κολιούς και ντασκάκια στον ίδιο τορβά. Γενικότερα ίδια άποψη θα υποστήριζε η συντριπτική πλειοψηφία των ψαράδων. Όσοι έχουν τον τρόπο και την δυνατότητα να ψαρεύουν ανάμεσα από καλύτερα είδη ασφαλώς και έχουν το δικαίωμα επιλογής και απόρριψης.

Γευστικές ιδιοτροπίες…

Προφανώς πρόκειται για ψαρά αφροσυρτής και τσαπαριού, που αποφεύγει να τρώει τους κόπους του. Προ κρίσης είχα κατά νου ένα κατεβατό από γνωστούς που απέφευγαν, όπως ο διάβολος το λιβάνι, ακόμη και να φέρουν σπίτι τους τέτοια ψάρια. Τώρα πια δεν πιστεύω να έχουν απομείνει πολλοί… Πώς γίνεται όμως μερικοί από αυτούς που τα απαξιώνουν φρέσκα τηγανισμένα, να τα βρίσκουν νοστιμότατα ανοίγοντας κονσέρβες σαρδέλας, σκουμπριού και τόνου; Όταν η πείνα τεντώνει τα έντερα, είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο… θα μου πείτε. Ανεξάρτητα όμως από την γαστρονομική τους εκτίμηση, γεγονός παραμένει πως όλα τούτα τα αφρόψαρα προσφέρουν συναρπαστικά ψαρέματα. Παράλληλα, η σχεδόν μόνιμη παρουσία τους κάποιες εποχές σε τόπους συγκεκριμένους, αποτελεί την μοναδική σίγουρη λύση όταν τριγύρω δεν τσιμπάει τίποτε άλλο. Και για μια ακόμη φορά είχα την ευκαιρία να επαναλάβω αυτή την διαπίστωση, όταν πατόψαρα εκεί που υπολόγιζα δεν υπήρχαν.

Πρωινό με συρτές…

Φόρτωσα λοιπόν συρτές, βενζίνη και την επομένη άρχισα το σουλατσάρισμα. Χάραμα μπήκα μέσα με την ψύχρα να τσιμπάει έντονα. Ανοίχτηκα και προς στιγμή δίστασα να αποφασίσω την ρότα μου. Γλάροι και λιανόψαρα δεν έδιναν τα σημάδια που αναζητούσα. Μετά την ”Πλάκα” κατέβασα μια συρτή στο καλάμι και μια σε καρούλα για το χέρι. Με 80άρι μολύβι η πρώτη και τεχνητό σαρδέλας στα 10 εκατοστά, ίδιο αλλά σε σκουμπρί και 50άρι μολύβι στη δεύτερη. Μέχρι και την ”Πόλη” τίποτα δεν χτύπησε. Πέρασα τις ”Κρεμαστές” χωρίς να συναντήσω ψάρια. Η τύχη όμως στην ψαροσύνη μπορεί να είναι λίγα μέτρα παραπέρα. Έτοιμος να πάρω τα μπρος πίσω ήμουν όταν συνέχισα λίγο ακόμη πίσω από τον κάβο του ”Λυρή”. Οι κυνηγοί ήταν εκεί και τραβώντας τον πρώτο, άρπαξε και ο δεύτερος. Όταν τραβάς δύο συρτές κράτει δεν μπορείς να κάνεις γιατί η νέτη ή θα σκαλώσει, ή θα μπερδευτεί. Με τους κυνηγούς όμως, τα σάλτα και τα τσαλίμια τους, το πιθανότερο είναι να μπερδευτούν όπως και αν τις κουμαντάρεις. Δεμάτι τις έκαναν οι κερατάδες και ώσπου να ξεμπλέξω ”έψελνα”…

 

Ρεζέρβα είχα κι άλλες, όμως τα παράμαλλα με ενδιέφεραν να γλιτώσω γιατί σε νούμερο και ποιότητα ήταν θαυματουργά και άλλα μαζί δεν είχα. Συνεχίζοντας με μια πήρα ακόμη 6 και μετά παρά τις κυκλικές αναζητήσεις μου δεν τους ξανασυνάντησα. Γυρνώντας δύο μικροί λούτσοι άρπαξαν στα ρηχά του ”Κοκκινιά” και με αυτούς έκλεισε το πρώτο μισό της ημέρας.

Απόγευμα η συνέχεια με τσαπαρί

Το απόγευμα μπήκα παρέα με τον Πέτρο Μπούρα τραβώντας σε τόπο με κολιοσάφριδα. Ήταν η δεύτερη μέρα καλοσύνης και επειδή είχε καεί η γούνα μας στο περίμενε λόγω καιρού, η ευκαιρία δεν έπρεπε να πάει χαμένη. Πιάσαμε όμως πάλι συρτές και η ώρα πέρασε. Μόνο ντασκάκια άρπαζαν όσο τραβούσαμε με μολύβι ή χωρίς, ψηλά ή χαμηλότερα. Δεν το πήραμε κατάκαρδα αφού βλέποντας μακρύτερα συγκεντρωμένες τις βάρκες, ξέραμε τι γινόταν… Οι κολιοί εκεί ορμούσαν αμέσως. Τα φουσκωτά βέβαια δεν είναι τα καταλληλότερα για τέτοιο ψάρεμα, οπότε το προσεχτικό ανέβασμα όταν το τσαπαρί έρχεται φορτωμένο είναι κανόνας…

Το μόνο ”κακό” που έχει αυτό το ψάρεμα είναι οι συχνές μετακινήσεις των κοπαδιών, και το επακόλουθο ψάξιμο μέχρι να ξαναβρεθούν. Το σημείο που συνήθως συγκεντρώνονται βρίσκεται μισό μίλι από την ακτή, σε βάθος που δεν ξεπερνά τα 30 μέτρα. Αρκετά ρηχότερα και κοντινότερα στις ακτές είναι σημεία που κρατάνε συνήθως περισσότερο τα σαφρίδια. Αυτή η τεράστια σε μήκος ανατολική ακτογραμμή της Εύβοιας, με ψαρότοπους που εποχικά συνήθως εύκολα μεταβάλλονται από ”πλούσιους”  σε ”φτωχούς” σε ότι αφορά τα κυνηγόψαρα αφρού, και που φιλοξενεί όλων των ειδών και μεγεθών ψάρια βυθού, φέτος ως τώρα σκουμπριά δεν είχε.

Φάνηκαν όμως ορτσινάκια και ξαφνικά γέμισε η θάλασσα. Εγώ τραβούσα μεγαλύτερα τεχνητά και με μολύβι αρκετά χαμηλότερα, για κάποια παλαμίδα ή άλλο καλύτερο. Διαφορετικό ψάρι δεν βρέθηκε εκεί, ωστόσο παρά το μέγεθος των τεχνητών και το βάθος που περνούσαν, μου κτύπησαν και κάμποσα μικρά.  

Οι πρώτες εμπειρίες ”μαγνητίζουν”…

Ο Πέτρος, κάνοντας τα πρώτα του ψαρέματα με συρτές, με 5άρι τεχνητό και εντελώς αφρό, δίχως μολύβι, τα έφερνε το ένα πίσω από το άλλο. Ψαγκίστρωνε, έριχνε και σε λίγα μέτρα άλλο ήταν καρφωμένο πάνω στο ψαράκι του. Ποιος στην θέση του θα μπορούσε να αντισταθεί στον πειρασμό να ξαναπάει ψαρεύοντας με συρτή; Από κάποιες τέτοιες περιπτώσεις δεν έχει προκύψει η επιλογή του καθενός μας για μια ή περισσότερες συγκεκριμένες ψαρευτικές τακτικές; Για τους περισσότερους, το αποτέλεσμα της πρωτοδεύτερης επαφής δεν αποτελεί το καθοριστικό κριτήριο; Πήραμε κάμποσα ψάρια εκείνο το απόγευμα, και σκοτεινιάζοντας αλλάξαμε ”τροπάριο” τραβώντας πλέον για θράψαλα.

Πάντως, το επόμενο πρωινό, καθισμένοι κάτω από τον σκιερό πλάτανο στην αυλή του φίλου μου, τρώγοντας τα κολιούς, σαφρίδια και ντασκάκια, ολόφρεσκα και ζεστά από το τηγάνι της Κίτσας, πολύ θα ήθελα να ήταν μαζί μας και ο ”σχολιαστής” των φωτογραφιών στο fb. 

breda
35,948ΥποστηρικτέςΚάντε Like
9,823ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
4ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
7,870ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
Athens
clear sky
30.8 ° C
33 °
28.2 °
40 %
4kmh
0 %
Τε
31 °
Πε
31 °
Πα
32 °
Σα
30 °
Κυ
28 °

ΔΗΜΟΦΙΛΗ