Με συρτή αφρού: Διαχωρίζοντας τα τεχνητά σε κατηγορίες

- Advertisement -

 

Η μελέτη, παραγωγή και διάθεση τεχνητών δολωμάτων περιλαμβάνει ένα ευρύτατο εμπορικό χώρο γύρω στον οποίο διακινούνται παγκοσμίως ασύλληπτα σε μεγέθη ποσά. Ποια είναι όμως τα κριτήρια που θα μας οδηγήσουν αρχικά στην κρεμάστρα – βιτρίνα και μετά στο ταμείο;

Η συρτή αφρού μέχρι και δυο δεκαετίες πριν κατείχε χαμηλή θέση στον πίνακα των ψαρευτικών τεχνικών. Ανάμεσα στους συρτάκηδες της εποχής εκείνης, πλειοψηφούσαν οι μυημένοι στη συρτή βυθού. Πρώτοι οι “ψαγμένοι” αυτού του χώρου εφάρμοσαν τα ψεύτικα, παράλληλα με την χρήση των ζωντανών δολωμάτων, ενώ οι θιασώτες της συρτής αφρού συνέχιζαν την χρήση φτερών και φούντας. Περίπου εκείνο το διάστημα άρχισε η εξάπλωση των τεχνιτών. Η ταχύτητα “εισβολής” ακόμη και στα πλέον απόμακρα καταστήματα ειδών αλιείας ήταν πρωτοφανής.

Στην κορυφή των προτιμήσεων

Τα τεχνητά ψαράκια έτυχαν θερμής υποδοχής, που ως αποτέλεσμα είχε να κατατάσσει πλέον τις συρτές στις κορυφαίες των ψαρευτικών προτιμήσεων. Αρχικά τα καταστήματα πωλούσαν όποια διαφήμιζαν περισσότερο οι πωλητές που τα δειγμάτιζαν και οι ψαράδες αναγκαστικά αγόραζαν ότι υπήρχε. Πολύ γρήγορα όμως η ζήτηση πολλαπλασιάστηκε και η αγορά ανταποκρίθηκε. Κάπου στα χρόνια της ανατολής του 21ου αιώνα η κατάσταση ομαλοποιήθηκε από πλευράς ειδών και έτσι διατηρήθηκε μέχρι τα τέλη της πρώτης δεκαετίας, με γνήσια, δοκιμασμένα, αξιόπιστα και ποιοτικά τεχνητά όλων των κατηγοριών. Μετά μπήκαν στο παιχνίδι η Κίνα, η Ινδία και η Ταϊβάν, με τις τιμές να πέφτουν κατακόρυφα, με τις μαϊμούδες να κυριαρχούν και τα τεχνητά να μπαίνουν σε παιχνιδάδικα, πάγκους λαϊκών αγορών και κυριακάτικα παζάρια. Έφτασαν να πωλούνται μέσα σε εμφανίσιμες συσκευασίες των 3, 5 και 8 τεμαχίων, σε τιμές που αντιστοιχούσαν σε ένα μόνο επώνυμο…

Πεταμένα λεφτά

Όσοι τα θεώρησαν “λαβράκι” σήμερα δεν ξέρουν που τα έχουν πετάξει… Όσοι το συνεχίζουν σύντομα θα διαπιστώσουν πως πέταξαν τα λεφτά τους… Οι κατασκευαστικές εταιρείες που καθιερώθηκαν στο χώρο, κέρδισαν αυτή την αναγνώριση διότι πριν την παραγωγή δαπάνησαν τεράστια ποσά σε μελέτες και δοκιμές. Η πληθώρα όμως διαφορετικών μοντέλων, οδήγησε όλους μας σε ένα ατέλειωτο λαβύρινθο, όπου η τελική επιλογή αγοράς σε κάποιες περιπτώσεις μοιάζει με την αναζήτηση της άκρης του κουβαριού… Κάνουν όμως την δουλειά τους όλα τα τεχνητά που κρεμασμένα δελεάζουν; Σε γενικές γραμμές ναι. Όμως το ναι ισχύει υπό προϋποθέσεις που έχουν να κάνουν με εποχή, καιρό, τόπο, είδη ψαριών, ταχύτητα σκάφους, βάθος που σέρνουμε, μέγεθος και χρωματισμό του τεχνητού μας. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι κανένα δεν αποδίδει το ίδιο αποτελεσματικά σε όλους τους ψαρότοπους, από Αλεξανδρούπολη μέχρι Γαύδο.

Χρώματα εξωτερικά ή επενδυμένα

Τα πρώτα τεχνητά κυκλοφόρησαν με χρωματικές συνθέσεις εξωτερικά στην επιφάνειά τους. Με την ίδια τακτική εξακολουθούν να παράγονται νέα μοντέλα, ωστόσο παρουσιάστηκαν και τεχνητά με χρώματα προστατευμένα με εξωτερική επένδυση. Είναι αυτά που ονομάζουμε “γυάλινα”. Το γεγονός ότι κανένα από τα δύο είδη δεν κυριάρχησε σημαίνει πως και τα δύο δουλεύουν εξ ίσου αποτελεσματικά. Προσωπικά προτιμώ τα εξωτερικής βαφής όμως αυτή η επιλογή έχει μεγαλύτερο κόστος. Αν αυτά τα τεχνητά έρθουν σε συχνή επαφή με κυνηγόψαρα όπως παλαμίδες, λούτσοι και κυνηγοί, συχνά από τα δόντια τους προκαλούνται τραύματα στην επίστρωση, με αποτέλεσμα να διασπάται και το χρώμα να ξεφλουδίζει. Αντίθετα τα άλλα εμφανίζουν εντυπωσιακή ανθεκτικότητα σε κάθε δάγκωμα και παραμένουν σαν άθικτα για μεγάλο διάστημα.

Ηχητικά με μπίλιες

Καινοτομία στην κατασκευή τεχνητών αποτέλεσαν μελέτες που έδειξαν ότι ο ήχος μεταδίδεται σε μεγάλη απόσταση, προσελκύοντας κάποια είδη για να επιτεθούν. Σχεδίασαν λοιπόν ψαράκια που στο εσωτερικό διαθέτουν μπίλιες, που στην διάρκεια πλεύσης παράγουν ήχο. Αυτές μπορεί να είναι από μια δυο ως και περισσότερες ανάλογα με το μέγεθος του τεχνητού. Η προσωπική μου εκτίμηση αρχικά ήταν αρνητική. Υποτίθεται πως με τα θριαμβευτικά σχόλια που τα συνόδευαν, έπρεπε αμέσως να κάνουν την διαφορά. Κάτι τέτοιο σε ανοιχτές θάλασσες και σε διαδρομές συρτής μακριά από ακτή δεν διαπίστωσα. Εντελώς τυχαία όμως τα βρήκα ασυναγώνιστα περνώντας από κάβους με βαθιά κρεμαστά νερά, εποχές μεταξύ Οκτώβρη και Μάη, όπου η μετανάστευση κυριαρχεί.

Φυσικές αποχρώσεις

Αν και οι θιασώτες της συρτής αφρού παραμένουν χωρισμένοι σε απόψεις ως προς την ταχύτητα της βάρκας και το βάθος του τεχνητού, εκεί που θα συμφωνήσουν απόλυτα είναι η φυσικότητα των χρωμάτων. Κατά κοινή ομολογία τεχνητά με φυσικές απομιμήσεις αποτελούν το βαρύ πυροβολικό του εξοπλισμού μας. Ψαράκια με χρωματισμό σαρδέλας, γαύρου, σκουμπριού, κέφαλου και αθερίνας πάντα έχουν θέσεις κορυφής. Βέβαια θα προκύψουν και περιπτώσεις που τα κυνηγόψαρα θα δείξουν προτίμηση σε εντονότερους χρωματισμούς από τεχνητά αφύσικης απομίμησης, ωστόσο αυτό δεν γίνεται συχνά. Όμως και ανάμεσα στα φυσικά χρωματισμένα τεχνητά υπάρχουν διαφορές που μπορεί να μοιάζουν λεπτομέρειες, έχουν όμως εξαιρετική σημασία. Θα δούμε για παράδειγμα ότι σε μια σειρά από τεχνητά σαρδέλας, κάποια θα υπερέχουν σε επίπεδο αντανάκλασης χρωμάτων. Δείχνουν σαν να είναι επιμελώς λουστραρισμένα. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι όλα τα υπόλοιπα δεν δουλεύουν. Τα περισσότερο “φωτεινά” όμως θα ψαρέψουν καλύτερα σε μέρες που επικρατεί θολούρα και πυκνή συννεφιά. Για τα ίδια τεχνητά ισχύει ότι μέρες με ηλιοφάνεια, η αντανάκλαση τους θα ακτινοβολεί περισσότερο όσο τα τραβάμε προς την κατεύθυνση του ήλιου. Εδώ θα πρέπει να προστεθεί πως από τεχνητά που αποδεδειγμένα ψαρεύουν καλύτερα φροντίζουμε για την απόκτηση όλης της σειράς (αν το μοντέλο βγαίνει σε σειρά), που συνήθως θα περιλαμβάνει μεγέθη σε 5, 7, 9 και 12 ως 15 εκατοστά. Στα μικρότερα μεγέθη πολύ συχνά θα ορμήσουν και μεγάλα ψάρια. Αντίθετα στα μεγαλύτερα τα μικρά ψάρια δεν επιτίθενται. Το μέγεθος όμως δεν θα φέρει το ψάρι στα χέρια μας, αλλά η ισχύς της σαλαγγιάς του.

Με χρώματα που παραπέμπουν… σε κοραλλιογενείς υφάλους

Χρόνο να έχεις για να τα κοιτάζεις και χρήματα για να τα πληρώνεις είναι όλα τα τεχνητά. Ανάμεσά τους όμορφα και κακομούτσουνα, ολόκληρα ή σπαστά, με μικρή ή μεγαλύτερη γλώσσα, με κεφάλι που μοιάζει κομμένο φάλτσο, με ανοιχτές κοιλιές που υποδέχονται φωσφορικές αμπούλες, με τρίχα για μουστάκια και με χρώματα που μερικές φορές παραπέμπουν σε κοραλλιογενείς υφάλους και άλλες πάλι σε ανεξήγητες ανθρώπινες επινοήσεις.

Έχοντας χειροπιαστά παραδείγματα από τεχνητά που «σφάζουν» στα πόδια της Χαλκιδικής, αλλά δυσκολεύονται να “δουλέψουν” στον Σαρωνικό, λογικό φαίνεται να αμφισβητούμε πως όλα δεν ψαρεύουν το ίδιο καλά από την Βόρεια θάλασσα ως την Μεσόγειο. Μέσα λοιπόν σε αυτή την αστείρευτη και διαρκή έκθεση τεχνητών, καλούμαστε με στοχευμένες επιλογές να επιλέξουμε μοντέλα και σχέδια που θα δικαιολογήσουν την αγορά τους. Όποια όμως και αν προτιμήσουμε, αξίζει να τα έχουμε σε μοντέλα (F) και (S), δηλαδή επιπλέοντα και βυθιζόμενα. Τα δεύτερα λόγω κατασκευής κάνουν πλεύσεις αρκετά βαθύτερα από τα πρώτα και με κατάλληλο βάρος σε μολύβια σέρνουν ακόμη βαθύτερα. Γιατί με την συρτή αφρού ποτέ κανείς δεν ξέρει σε ποιο βάθος θα αρπάξουν τα κυνηγόψαρα.

breda
35,949ΥποστηρικτέςΚάντε Like
9,824ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
4ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
7,870ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
Athens
clear sky
30.2 ° C
31.5 °
27.9 °
39 %
2.2kmh
0 %
Τε
30 °
Πε
31 °
Πα
32 °
Σα
31 °
Κυ
30 °

ΔΗΜΟΦΙΛΗ