Παρασκευή, 19 Αυγούστου, 2022

Μυϊκή ατροφία

|

- Advertisement -

Είναι φυσιολογικό και πολύ συχνό φαινόμενο να χάνει βάρος ο σκύλος κατά την διάρκεια της κυνηγετικής περιόδου. Η απώλεια αυτή συνίσταται κυρίως στην κατανάλωση του λίπους από τον οργανισμό του στα πλαίσια της έντονης αθλητικής προσπάθειας. Η παθολογία ξεκινάει από το σημείο που αρχίζουν να ατροφούν οι μυς.

Τον όγκο του σώματος σε έναν ενήλικα σκύλο, δίνουν οι μυς, καθώς και το λίπος που αποθηκεύεται κάτω από το δέρμα. Δεν αναφερόμαστε στα περιστατικά παχυσαρκίας, αλλά σε φυσιολογικούς σκύλους οι οποίοι κατά την νεκρή κυνηγετικά περίοδο δεν ασκούνται και ενδεχομένως να τρώνε και κάτι παραπάνω. Τέτοια ζώα δεν είναι υπέρβαρα αλλά αυτό που λέμε «καλοθρεμμένα». Η κυνηγετική περίοδος αλλάζει τα δεδομένα, αφού εκτός από την άσκηση και το συχνά δύσβατο έδαφος, η διακύμανση της θερμοκρασίας περιβάλλοντος (από τις ζέστες της έναρξης στα κρύα του Χειμώνα) αποτελούν αιτίες αυξημένης δαπάνης ενέργειας. Το αποτέλεσμα το βλέπουμε όλοι στους σκύλους που κυνηγούν συχνά, πολύ πριν τελειώσει η κυνηγετική περίοδος: το υποδόριο (αυτό που βρίσκεται κάτω από το δέρμα) έχει εξαφανιστεί, οι μυς προβάλλουν πιο έντονα και το ζώο αν και πιο αδύνατο δείχνει μια εικόνα «γράμμωσης». Μέχρι εδώ όλα είναι φυσιολογικά.

Σε αρκετές περιπτώσεις όμως δημιουργείται μια σύγχυση και ειδικά στις μακρύτριχες φιλές που το τρίχωμα καλύπτει το ανάγλυφο του σώματος. Είναι άλλο η φυσιολογική απώλεια βάρους που ήδη περιγράψαμε και άλλο η απώλεια μυϊκής μάζας. Η τελευταία μπορεί να αφορά έναν μυ, μια ομάδα μυών ή και ολόκληρο το μυϊκό σύστημα. Είναι παθολογική και μπορεί να οφείλεται σε ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω αίτια (τα παρουσιάζουμε ομαδοποιημένα):

Χρόνια νοσήματα: Τα νοσήματα αυτά εξελίσσονται πολλές φορές με ύπουλο τρόπο και το πρώτο σημείο για την διάγνωσή τους είναι η καχεξία και η απώλεια μυϊκής μάζας. Οι καρδιοπάθειες, η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, οι καρκίνοι και οι χρόνιες λοιμώξεις είναι τέτοιες ασθένειες.

- Advertisement -

Ενδοκρινικές-Ορμονικές παθήσεις: Ο υπερθυρεοειδισμός και κάποιες διαταραχές των επινεφριδίων και των παραθυρεοειδών αδένων οδηγούν στη μυϊκή ατροφία.

Κακή θρέψη: Εδώ θέση έχουν τα σφάλματα της διατροφής σε ότι αφορά την ποιότητα και την ποσότητα, αλλά και η κακή μάσηση της τροφής είτε διότι το ζώο τρώει λαίμαργα λόγω ανταγωνισμού, είτε διότι το ζώο πάσχει από κάποια οδοντική νόσο. Στις τελευταίες αυτές περιπτώσεις ο σκύλος δεν μασά επαρκώς την τροφή με αποτέλεσμα ούτε ο θρυμματισμός της, ούτε η διαβροχή της από σάλιο να είναι πλήρεις. Η τροφή καταλήγει στο στομάχι και στο έντερο ανεπαρκώς επεξεργασμένη και συνεπώς αξιοποιείται από τον οργανισμό πολύ λιγότερο από ότι θα μπορούσε. Ειδικά στην περίπτωση κάποιων οδοντικών νόσων ο πόνος είναι τόσο έντονος, ώστε το ζώο μπορεί και να μην τρώει καθόλου.

Νοσήματα του πεπτικού: Αν το πεπτικό σύστημα ενός σκύλου πάσχει, τότε είναι εξ ορισμού αδύνατη η αξιοποίηση της τροφής. Με πιο απλά λόγια, ένα ασθενές πεπτικό σύστημα δεν μπορεί να διασπάσει αποτελεσματικά την τροφή και να απορροφήσει τα συστατικά που χρειάζεται ο οργανισμός. Τα εντερικά παράσιτα είναι μια τέτοια περίπτωση, η πιο απλή και φυσικά όχι η μόνη. Ο σακχαρώδης διαβήτης, η παγκρεατική ανεπάρκεια και άλλες ασθένειες που εμποδίζουν την ομαλή λειτουργία του πεπτικού, αποστερούν θρεπτικά συστατικά από τους μυς.

Φλεγμονώδεις και κληρονομικές μυοπάθειες: Οι ασθένειες αυτές δεν παρουσιάζονται συχνά στην κλινική πράξη, έχουν σύνθετη αιτιολογία και συχνά δύσκολη αν όχι ανέφικτη θεραπεία. Το ίδιο δύσκολη είναι και η διάγνωση.

Νευρολογικές διαταραχές: Σε κάθε μυ καταλήγουν κάποια νεύρα τα οποία ρυθμίζουν την κινητικότητά του. Αν τα νεύρα αυτά δεν λειτουργούν φυσιολογικά, τότε ο μυς προοδευτικά ατροφεί. Τα προβλήματα της σπονδυλικής στήλης (πχ δισκοσπονδυλίτιδες)  είναι μια πολύ συνηθισμένη περίπτωση κατά την οποία ολόκληρες ομάδες μυών ατροφούν. Κάτι παρόμοιο παρατηρείται και στις περιπτώσεις εκείνες που έμεινε ένα άκρο του σκύλου στο γύψο ή σε ακινησία για μεγάλο χρονικό διάστημα, οπότε και ατροφούν οι μυς του άκρου αυτού, αλλά κατά κανόνα επανέρχεται γρήγορα η αρχική κινητικότητα. Στα παραπάνω νοσήματα φυσικά υπάρχουν και άλλα συμπτώματα τα οποία σχετίζονται με το νόσημα καθαυτό. Πολλές φορές όμως η μυϊκή ατροφία είναι το πρώτο σύμπτωμα και αποδίδεται από πολλούς κυνηγούς στην απώλεια βάρους κατά την κυνηγετική περίοδο. Αυτό που πολλές φορές μπορεί να δείτε εκτός από την ατροφία των μυών, είναι και μια εύκολη κόπωση ή μια ιδιομορφία στο βάδισμα. Αυτά πάλι πολλοί τα αποδίδουν στην κόπωση της κυνηγετικής περιόδου, ειδικά μάλιστα αν ο σκύλος έχει «πολλά χιλιόμετρα» στα πόδια του. Σε κάθε περίπτωση αν έχετε αμφιβολία, βγάλτε τον σκύλο «ελεύθερο υπηρεσίας» για μερικές μέρες, δώστε του ποιοτική τροφή σε επαρκή ποσότητα και απευθυνθείτε σε κτηνίατρο.

 

Δείτε ΕΔΩ τα Πλάνα Συνδρομών!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τέλεια κάννη… απλά δεν υπάρχει

Στο ερώτημα ποια είναι η καλύτερη κάννη απάντηση δεν υπάρχει... Αν υπάρχει είναι από κάποιους, οι οποίοι για τους δικούς τους λόγους προτείνουν, επιλέγουν,...
36,298ΥποστηρικτέςΚάντε Like
9,767ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
5ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
8,200ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
Athens
clear sky
34.6 ° C
36.3 °
32.5 °
36 %
3.6kmh
0 %
Πα
33 °
Σα
35 °
Κυ
34 °
Δε
33 °
Τρ
30 °

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ