Η τουφεκιά στο αγριογούρουνο

- Advertisement -

 

Κάθε χρόνο που περνάει φαίνεται ότι το αγριογούρουνο κερδίζει όλο και περισσότερους οπαδούς. Για τους νέους λοιπόν κυνηγούς που θα βρεθούν για πρώτη φορά αντιμέτωποι με αυτό το υπέροχο θήραμα, μερικές χρήσιμες συμβουλές που θα σας βοηθήσουν να γίνει η εμπειρία σας ασφαλέστερη και αποδοτικότερη.

 

Κείμενο: Λεωνίδας Μητσιάλης 

Θα ήταν παράλογο να μην ξεκινήσω αυτό το άρθρο με αναφορά στην ασφάλεια, ειδικά όταν μιλάμε για το κυνήγι του αγριογούρουνου, που διατηρεί δυστυχώς τα πρωτεία στα βαριά κυνηγετικά ατυχήματα. Και αναφέρω τη λέξη «βαριά» διότι θα ήταν αστείο να πιστέψουμε ότι στα υπόλοιπα είδη κυνηγίων δεν γίνονται πολυπληθέστατα ατυχήματα. Απλά η φύση των πυρομαχικών που χρησιμοποιούνται είναι υπεύθυνη για επιπόλαια συνήθως τραύματα στα άλλα κυνήγια, αλλά θανατηφόρους ή σοβαρότατους τραυματισμούς στο κυνήγι του αγριογούρουνου, που τους φέρνουν στα φώτα της δημοσιότητας. Κι ενώ λοιπόν η ασφαλής χρήση του κυνηγετικού όπλου πρέπει να είναι το πρώτο και κύριο μέλημά μας σε κάθε κυνηγετική εξόρμηση, ειδικά στο αγριογούρουνο είναι κυριολεκτικά θέμα ζωής ή θανάτου!

Το να συμπεριφερθούμε με ασφάλεια στο κυνήγι του αγριογούρουνου είναι εξαιρετικά απλό: Πρώτον, φοράμε… ευλαβικά το ειδικό πορτοκαλί γιλέκο και καπέλο για όση ώρα διεξάγεται το κυνήγι. Και αναφέρω το «ειδικό» διότι κάτι παλιοφούτερ σε χρώμα σάπιου μήλου που ήταν κάποτε κόκκινα και τα βλέπουμε ανακατεμένα με τις παραλλαγές του Ε.Σ. δεν νοούνται προστασία! Δεύτερον, κατανοούμε απόλυτα τις οδηγίες του έμπειρου αρχηγού της ομάδας και όχι απλά τις τηρούμε, αλλά απαιτούμε να τηρούνται στο ακέραιο και από τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Και τρίτον και σημαντικότερον, είμαστε απόλυτα υπεύθυνοι για τη χρήση του όπλου μας, γνωρίζοντας το κακό που μπορεί να προκαλέσει σε πολύ μεγάλες αποστάσεις: Πιο συγκεκριμένα, δεν τουφεκάμε ποτέ χωρίς να έχουμε αναγνωρίσει πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι ο στόχος είναι όντως θήραμα και προνοούμε για τον ασφαλή τερματισμό της βολής μας. Τα δράμια και τα μονόβολα μπορούν να τραυματίσουν θανάσιμα σε πολλές εκατοντάδες μέτρα και οφείλουμε να επιλέγουμε βολές που θα τερματίζουν στο έδαφος και ποτέ ψηλότερα από αυτό. Μάλιστα στο χρονικό διάστημα αφ’ ότου φτάσουμε στο καρτέρι μας και μέχρι να πλησιάσουν τα σκυλιά, μπορούμε άνετα να μελετήσουμε προσεκτικά το χώρο, ώστε να βρούμε το ιδανικό σημείο να σταθούμε απ’ όπου οι βολές μας θα είναι και αποτελεσματικές και ασφαλείς.

Αναπόφευκτα θα αναφέρω επίσης και την μεγάλη αδικία της απουσίας του ραβδωτού κυνηγετικού όπλου από τα «χοντρά» κυνήγια μας, κάτι που σε όλες τις χώρες του πολιτισμένου κόσμου αποτελεί αυτονόητη προϋπόθεση. Τα μικρά θηράματα σκοτώνονται από το σοκ των πολλαπλών τραυμάτων από τα σκάγια, σε αντίθεση με τα μεγάλα θηράματα, που απαιτούν βολές ακριβείας στα ζωτικά μέρη με βολίδες ικανής διείσδυσης και κινητικής ενέργειας. Τα δράμια που χρησιμοποιούνται κατά κόρον είναι αποτέλεσμα τόσο των συνθηκών κυνηγίου στη χώρα μας, όπου συνήθως οι βολές γίνονται όντως σε πολύ μικρές αποστάσεις αλλά και στη φύση των όπλων μας, τα οποία δεν προσφέρουν στοιχειώδη ακρίβεια στη χρήση του μονόβολου σε αποστάσεις άνω των 30 μέτρων. Η δύναμη πυρός του μονόβολου χωρίς τις αναγκαίες συνθήκες για ακρίβεια στην βολή του είναι δώρο άδωρον. Ιδανικά ένα όπλο εφοδιασμένο με κάννη «slug» είναι πολύ πιο αποτελεσματικό από τις κλασικές κάννες με ρίγα και μπίλια στην άκρη, ενώ ακόμα και πρόσθετα σκοπευτικά του εμπορίου, ειδικά σχεδιασμένα για προσάρτηση σε κάννες με ρίγα, μπορούν να αποτελέσουν πολύ καλή και οικονομική λύση. Το μονόβολο είναι αποτελεσματικό ακόμα και σε απόσταση 100 μέτρων, αλλά είναι πολύ πιο απαιτητικό στη σκόπευση. Απαιτεί τέλεια μέτρα στο κοντάκι, άριστη επώμιση και τεχνική από το σκοπευτή και πάνω απ’ όλα ψυχραιμία! Τα δράμια από την άλλη προσφέρουν ένα μικρό περιθώριο σκοπευτικού σφάλματος κατά την χρήση τους, αλλά είναι αναποτελεσματικά σε αποστάσεις άνω των 30 μέτρων, ειδικά σε μεγαλύτερα ζώα και επιπλέον είναι και πολύ πιο επικίνδυνα για τους παρευρισκόμενους λόγω της διασποράς τους. Το μονόβολο για μένα αποτελεί την μόνη υπεύθυνη επιλογή, αλλά η σωστή χρήση του απαιτεί και αρκετή εξάσκηση ώστε να φτάσουμε σε ένα επίπεδο δεξιότητας, όπου θα αισθανόμαστε σιγουριά όταν θα έρθει η ώρα να το χρησιμοποιήσουμε απέναντι στο θήραμα. Στην αγορά κυκλοφορούν πλέον πολλοί τύποι σκοπευτικών μονόβολων, με τα οποία μπορούμε να εξοικειωθούμε στη σκόπευση χωρίς να ξοδέψουμε πολλά χρήματα.

Όσον αφορά τη βολή στο αγριογούρουνο, αυτή διέπεται απ’ όλους τους κανόνες της σκόπευσης που έχουμε αναλύσει κατά καιρούς, αλλά με μία βασική λεπτομέρεια: Δεν αρκεί να πετύχουμε απλά το στόχο μας, όπως συμβαίνει π.χ. με τα πουλιά, ποντάροντας στο πολλαπλό τραύμα, αλλά να τον πετύχουμε σε τέτοιο σημείο όπου θα καταφέρουμε την άμεση καταβολή του. Τα σημεία που θα καταβάλλουν άμεσα ένα αγριογούρουνο είναι ο εγκέφαλος, η καρδιά και η σπονδυλική στήλη. Ο εγκέφαλος στο αγριογούρουνο είναι πολύ μικρός και καλά προστατευμένος από το σκληρό κρανίο, επομένως μία βολή ακριβείας πίσω από το αυτί ή στο ύψος του μπροστινού ώμου σε ακίνητο στόχο θα πλήξουν τους σπόνδυλους του λαιμού ή την καρδιά αντίστοιχα, με αποτέλεσμα την ακαριαία θανάτωση του ζώου. Σε ένα κινούμενο ζώο, η βολή μας θα πρέπει να έχει ως στόχο την γενικότερη περιοχή πίσω από το κεφάλι. Ένα πλήγμα στους πνεύμονες, την τραχεία ή το συκώτι θα επιφέρει γρήγορα τον θάνατο αλλά όχι ακαριαία, με αποτέλεσμα το ζώο που έχει πληγεί σε ένα από αυτά τα σημεία να τρέξει για λίγο, αλλά να καταρρεύσει μετά από μερικές δεκάδες ή λίγες εκατοντάδες μέτρα. Σε οποιοδήποτε άλλο ζωτικό σημείο αν πληγεί το αγριογούρουνο, όπως για παράδειγμα στην κοιλιακή χώρα, θα πεθάνει ύστερα από μία ή δύο μέρες, κρυμμένο μακριά από τους θηρευτές του.

Τα φυσίγγια που θα χρησιμοποιήσουμε αναφέραμε ήδη, ότι εξαρτώνται κατά κύριο λόγο  από τις συνθήκες του κυνηγότοπου που θα συναντήσουμε. Εκτός από την περίπτωση όπου  η πρώτη μας βολή αναμένεται να είναι πολύ βιαστική σε πολύ πυκνό σημείο, είναι μία καλή ιδέα το πρώτο μας φυσίγγι να είναι πάντα μονόβολο, ακολουθούμενο από δύο φυσίγγια με δράμια ή από ένα φυσίγγι με δράμια κι ένα μονόβολο. Ο λόγος είναι ότι η πρώτη βολή μπορεί να είναι σε σχετικά ανυποψίαστο ζώο που περνάει με χαμηλή ταχύτητα από το καρτέρι μας, δίνοντάς μας τη δυνατότητα προσεκτικής σκόπευσης. Μετά την πρώτη τουφεκιά, τα δράμια θα αποδειχτούν χρήσιμα λόγω της απότομης επιτάχυνσης του ζώου, ενώ το τελευταίο μονόβολο ίσως χρειαστεί σε μία τρίτη βολή όπου το θήραμα είναι πλέον πολύ μακριά για δράμια ή είναι χτυπημένο επιπόλαια και χρειάζεται γρήγορο αποτελείωμα.

Τέλος, να κάνω μία απαραίτητη αναφορά στην προσκόπευση. Μπορεί το αγριογούρουνο να μην είναι τρυγόνι, αλλά είναι πολύ γρήγορο ζώο συγκριτικά με τον όγκο του. Ακόμα και με τη χρήση πολύ γρήγορων πυρομαχικών, η προσκόπευση είναι αναγκαία. Για να πάρετε μία ιδέα, σε μία απόσταση 40-50 μέτρων, σε ένα αγριογούρουνο που καλπάζει, θα χρειαστεί να ρίξουμε περίπου ένα μέτρο πιο μπροστά από το σημείο που θέλουμε να πετύχουμε. Αυτό σημαίνει ότι για να χτυπήσουμε τα ζωτικά όργανα δεν αρκεί να ρίξουμε στο μπροστινό μέρος του ζώου που τρέχει αλλά πιο μπροστά από το κεφάλι του, εκεί «που θα είναι όταν το φτάσει το βλήμα, όχι εκεί που είναι όταν τραβάμε τη σκανδάλη»!

 

breda
35,940ΥποστηρικτέςΚάντε Like
9,827ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
4ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
7,870ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
Athens
few clouds
15.9 ° C
16.8 °
14.3 °
55 %
3.6kmh
20 %
Πα
22 °
Σα
27 °
Κυ
29 °
Δε
30 °
Τρ
28 °

ΔΗΜΟΦΙΛΗ