Η ψυχολογία πίσω από το όπλο…

- Advertisement -

 

Η καλή ψυχολογία αποκτάται με τις επιτυχίες, που για να προκύψουν πρέπει ο κυνηγός να εμπιστευθεί τον εαυτό του και το όπλο του…

 

Κείμενο ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΚΟΣΚΙΝΑΣ

 

Έχουμε και λέμε λοιπόν. Άλλα φυσίγγια για το δίκαννο, διαφορετικά για την καραμπίνα. Αυτή τη γόμωση στο χάραμα, την άλλη μόλις ανέβει λίγο ο ήλιος. Διασποράς ο ένας, μαλλινόταπο ο άλλος, συγκεντρωτήρα ο τρίτος.

Εκείνο για κάννες των 66, αυτό για τις 72άρες, το άλλο για ανοιχτά τσοκ.

Αυτό είναι γρήγορο αλλά δεν κόβει μακριά, εκείνο δεν θέλει καν προσκόπευση, το άλλο “σφάζει” αλλά δεν πάει στην υγρασία, αυτό κόβει στο Θεό, τούτο είναι μάνα για μπηχτές, εκείνο κάνει διάτρηση, το άλλο δεν βγάζει αίμα, αυτό τα μαδάει αλλά δεν τα γκρεμίζει, ενώ το άλλο πάει μόνο του με διευρυμένους αυλούς … και οι “γνωματεύσεις” συνεχίζονται.

Απρόβλεπτο το κυνήγι, άβυσσος όμως και η ψυχή του κυνηγού. Και πως άραγε είναι ποτέ δυνατόν να συμφωνήσουν με όλα και όλους οι χιλιάδες, όταν μόνο δύο άνθρωποι που κυνηγούν 16 χρόνια μαζί τα ίδια θηράματα και με τον ίδιο ακριβώς τύπο όπλου, εξυμνούν και απαξιώνουν αντίστοιχα το ίδιο φυσίγγι;

Η ιδέα για τη σύνταξη ενός άρθρου με θέμα τα φυσίγγια μου ήρθε κατά τη διάρκεια του πρώτου κυνηγιού της νέας χρονιάς, αμέσως μετά το πέρασμα της “Ζηνοβίας”. Πέντε περίπου 10ετίες πριν, κάτι παρόμοιο είχε γράψει ο αείμνηστος Δημήτρης Πλατανιάς, κυνηγός με ειδικές γνώσεις περί βλητικής, δίνοντάς του τον ευρηματικό υπότιτλο… “Απ΄όλα έχει ο μπαχτσές..”. Μεταξύ άλλων, εξιστορούσε ομηρικές διαμάχες που είχε με φίλους του, μερικοί από τους οποίους απέρριπταν κάθε τι που πρακτικά και θεωρητικά τους εξηγούσε για συγκεκριμένα φυσίγγια.

“Μουλάρωναν στα λόγια, αστοχούσαν στην πράξη, όμως συνέχιζαν να χρησιμοποιούν τα ίδια” έγραφε.

Προσωπικά, είμαι από τους τελευταίους που θα μπορούσαν να δώσουν κατευθυντήριες συμβουλές για το θέμα, αφού οι τεχνικές μου γνώσεις παρέμειναν περιορισμένες και δεν ενδιαφέρθηκα να τις εμπλουτίσω.

Ίσως δεν μπήκα στο τρυπάκι των ιδιαίτερων αναλύσεων επειδή από νωρίς είχα ξεδιαλύνει το τοπίο. Ένα τοπίο που νομίζω πως είναι απλό και ξεκάθαρο και εμείς μόνοι μας το κάνουμε δύσκολο και… ομιχλώδες.

Είμαι οπαδός της φιλοσοφίας πως όλα τα φυσίγγια σκοτώνουν, και θεωρώ πως η πρώτη αιτία της αστοχίας βρίσκεται πίσω από το όπλο και σπανίως μέσα σ’ αυτό. Με αυτήν τη λογική κατέληξα στο συμπέρασμα πως στο εμπόριο κυκλοφορούν φυσίγγια καλά και καλύτερα, άχρηστα όμως όχι. Βέβαια αναφέρομαι σε ποιοτικά προϊόντα, παραγόμενα από μικρές βιοτεχνίες, έως και εργοστάσια κολοσσούς.

Οι τυχάρπαστοι του χώρου δεν είχαν προοπτικές και τυχόν καινούριοι δεν θα έχουν μέλλον.

Αυτονόητο είναι πως τα υλικά που συνθέτουν κάθε τύπο φυσιγγίου καθορίζουν και την τιμή του, ωστόσο μεταξύ φυσιγγίων της ίδιας εταιρίας συχνά προκύπτουν διαφορές ως και 3-4 ευρώ ανά συσκευασία.

Με αφορμή αυτές τις διαφορές, κάποιοι επινόησαν διαχωρισμό, βαφτίζοντας τα μεν “φτηνιάρικα”, τα δε “δυνατά”. Δηλαδή με τη δική τους λογική, τα φυσίγγια των 7-8 ευρώ αστοχούν, ενώ τα ακριβότερα σκοτώνουν μόνα τους…

Με λίγα λόγια είναι σαν να υποστηρίζουν, πως αυτός που διαθέτει κεφάλαια για να κατασκευάσει τα πρώτα πετάει τα λεφτά του, αφού σύντομα οι πελάτες θα τον πάρουν χαμπάρι, ενώ ο άλλος με τα ακριβότερα κάνει σωστή δουλειά και θα οικονομήσει γρήγορα. Νομίζω πως όλα αυτά είναι ιστορίες για μεγάλους αφελείς και παραμύθια για μικρότερους αδαείς.

Πράγματι τα εσωτερικά και εξωτερικά υλικά κάθε φυσιγγίου θα καθορίσουν σε μέγιστο βαθμό την απόδοσή του. Πάνω όμως στον ίδιο στόχο και μέχρι μία συγκεκριμένη απόσταση, την βλητική ικανότητα την διαθέτουν όλα με ελάχιστες μικροδιαφορές. Από εκεί και παραπέρα λόγο έχουν τα ενισχυμένα, τα ειδικά ή τα εξελιγμένα, όπως θα έλεγαν κάποιοι.

Συζητώντας το θέμα με μία παρέα φίλων κάπου προς το Μαρούσι, συγκράτησα την ατάκα του καλοστημένου παππού που μας άκουγε σιωπηλός.

-“Κάνετε την μπουνάτσα φουρτούνα κοπέλια μου. Αν μετά από τόσα χρόνια στο κυνήγι, ακόμη δεν έχετε βρει τα φυσέκια που σας ταιριάζουν, στα υπόλοιπα που απομένουν οι δοκιμές θα σας φάνε…”.

Συγκράτησα τα λόγια του Κρητίκαρου. Επιβεβαίωναν πως μόνοι μας τυλίγουμε το κουβάρι παραμένοντας εγκλωβισμένοι στο λαβύρινθο. Πόσο άραγε είναι λογικό κάποιες μέρες με ίδιο καιρό, ίδιο όπλο και ίδιο θήραμα να δοκιμάζουμε 3,4 και 5 διαφορετικά φυσίγγια, διαγράφοντας ως “αχρηστίες” τουλάχιστον τα μισά;

Πως γίνεται επίσης τα δήθεν άχρηστα στα τρυγόνια να τα θεωρούμε σφάχτες στις τσίχλες; Γιατί θυμόμαστε παινεύοντας τα φυσίγγια που κατακεραύνωσαν πέρδικες σε μεγάλες αποστάσεις, και την ίδια ώρα επιμένουμε στο “θάψιμό” τους ισχυριζόμενοι πως δεν κάνουν για φάσσες…

Έχει λογική να θεωρούμε πως το 8άρι διασποράς… ζωγραφίζει στις μπεκάτσες, ενώ το αντίστοιχο 9 της ίδιας εταιρίας είναι ακατάλληλο για ορτύκι; Ξέρουμε πια μας πάνε καλά, φτάνοντας όμως στο φυσιγγάδικο αγοράζουμε άλλα, επηρεασμένοι από όσα μας είπε ο φίλος… Αν μας βολέψουν ξεχνάμε τις δικές μας δοκιμασμένες προτιμήσεις, αν όχι τα διαγράφουμε βρίζοντας και το φίλο…

breda
35,965ΥποστηρικτέςΚάντε Like
9,821ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
3ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
7,870ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
Athens
clear sky
26.1 ° C
28.4 °
23.9 °
63 %
3.1kmh
0 %
Πα
26 °
Σα
30 °
Κυ
29 °
Δε
28 °
Τρ
31 °

ΔΗΜΟΦΙΛΗ