Η εξέλιξη του κυνηγετικού σκύλου μέσω της κυνοφιλίας

- Advertisement -

 

Τις τελευταίες δύο-τρεις δεκαετίες και παρά το γεγονός, ότι η κυνοφιλία αναπτύχθηκε με πολύ γοργούς ρυθμούς, παρατηρήθηκε το παράδοξο φαινόμενο της μείωσης των κυνηγών και ιδιαιτέρως των νέων.

 

Παράλληλα, μαζί με αυτή την εξέλιξη, παρατηρήθηκε μία περαιτέρω μείωση του θηραματικού πληθυσμού, η οποία εν πολλοίς καταρρίπτει τους ισχυρισμούς των αντικυνηγών ότι για όλα ευθύνονται οι κυνηγοί. Μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση, η Ιταλία, η οποία κυνοφιλικά θεωρείται πρωτοπόρος, προχώρησε σε μία σειρά κυνοτεχνικών παρεμβάσεων με σκοπό την προσαρμογή των κυνηγετικών σκύλων στα νέα δεδομένα. Δηλαδή, έπρεπε να δημιουργηθούν σκύλοι οι οποίοι θα μπορούσαν στο ίδιο χρονικό διάστημα να καλύψουν περισσότερο χώρο ούτως ώστε να εντοπίζουν τα ολοένα λιγότερα θηράματα.

Αυτοί σε γενικές γραμμές ήταν οι θεμελιώδεις κανόνες που εφαρμόστηκαν για την εξέλιξη του νέου μοντέλου κυνηγετικού σκύλου. Η συμπεριφορά όλων των ζώων καθοδηγείται από το ένστικτο, δηλαδή από ένα σύνολο γενετικά σταθερών ενεργειών και αντιδράσεων που στοχεύουν στην αυτοσυντήρηση. Στο ζωικό βασίλειο η φυσική επιλογή είναι ο μοναδικός μηχανισμός με τον οποίο συντελείται η εξέλιξη των ειδών στο πλαίσιο της οποίας σταδιακά πληθαίνουν τα άτομα με τα βέλτιστα χαρακτηριστικά.

Η σταθεροποίηση των ενστίκτων εδώ και εκατομμύρια χρόνια γίνεται μέσω της επιλογής των καταλληλότερων ατόμων προς το σκοπό αυτό. Κάθε είδος εκτός από την γενετική κληρονομιά διαθέτει και μία προσαρμοστικότητα η οποία επιτρέπει σε ορισμένα άτομα να προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες.

Πώς όμως θα μπορούσε να συμβεί αυτό σε έναν πληθυσμό όπου τα στάνταρ ήταν διαφορετικά από φυλή σε φυλή και από άτομο σε άτομο; Στη διαδικασία της επιλογής για την βελτίωση των φυλών κυνηγετικών σκύλων εφευρέθηκαν οι αγώνες κυνηγετικών ικανοτήτων, οι οποίοι μπήκαν για τα καλά στην ζωή μας και δημιουργήθηκαν για την επιλογή των καλύτερων γεννητόρων στα πλαίσια της ζωοτεχνικής επιλογής.

Η μεγάλη έρευνα προσομοιάστηκε με την FORMULA 1 της κυνοφιλίας και ασφαλώς όχι άδικα, αφού πολλά στοιχεία από αυτά τα σκυλιά πέρασαν στα κυνηγετικά σκυλιά με μεγάλη επιτυχία. Ακόμη και σήμερα, μιας και αναφέρθηκα στη φόρμουλα ένα, ποιος είναι αυτός που μπορεί να αρνηθεί, ότι πολλά από τα χαρακτηριστικά από αυτά τα αυτοκίνητα του μηχανοκίνητου αθλητισμού δεν αποτέλεσαν τη βάση της βελτίωσης για τα αυτοκίνητα ευρείας χρήσης;

Αυτή η εξέλιξη έχει παρατηρηθεί σε πολλούς τομείς της ζωής μας, πλην όμως αυτές οι αλλαγές δεν έχουν μόνο αποκλειστικά ευεργετικά αποτελέσματα αλλά και αρκετά αρνητικά. Η επιλεκτική επιλογή που ασκείται από τον άνθρωπο δεν ενεργεί πάντα προς την ίδια κατεύθυνση, καθώς ο άνθρωπος μερικές φορές ψάχνει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, που απομακρύνονται από αυτά για τα οποία επιτάσσει η χρήση του σκύλου κυνηγίου.

Δημιουργήθηκαν σκυλιά με υπερβολική ταχύτητα που πολλές φορές δεν συνοδευόταν από τα κατάλληλα αντανακλαστικά και την εξαιρετική αίσθηση της όσφρησης. Δηλαδή με λίγα λόγια, ανατράπηκε το μνημειώδες τρίπτυχο του μεγάλου κυνηγετικού σκύλου που θέτει κατά σειρά αναγκαιότητας χαρακτηριστικών το μυαλό, τη μύτη και τα πόδια, θέτοντας σε πρώτη προτεραιότητα τα πόδια τα οποία μεταφράζονται σε ταχύτητα.

Τα υψηλόβαθμα χαρακτηριστικά

Ασφαλώς αυτό δεν συμβαίνει με όλα τα σκυλιά αγώνων ή κατ’ επέκταση και κυνηγίου, καθώς υπάρχουν αρκετά ως πολλά που διαθέτουν τα παραπάνω χαρακτηριστικά συνοδευόμενα από μία ενδεδειγμένη ταχύτητα σε συνδυασμό με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του στάνταρ εργασίας.

Αυτά κατά τη γνώμη μου είναι τα σκυλιά που πρέπει να δοκιμάζονται στην αναπαραγωγή, ούτως ώστε να διατηρηθούν σε υψηλό βαθμό τα χαρακτηριστικά των κυνηγετικών σκύλων. Ασφαλώς όμως σε δοκιμασίες (αγώνες) τα σκυλιά που διαγωνίζονται υπό ευνοϊκές συνθήκες (καιρικές, εδάφους, αριθμό θηραμάτων), έχουν περίπου την ίδια συμπεριφορά με μικρές ή μεγάλες διαφορές στην ποιότητα. Ο πραγματικός σπεσιαλίστας σκύλος όμως, είναι αυτός που μπορεί και ανταποκρίνεται το ίδιο θετικά όταν τα θηράματα είναι λίγα και όταν οι καιρικές συνθήκες είναι πολύ δύσκολες.

Αυτό συμβαίνει και στο κυνήγι, όπου ο μεγάλος σκύλος κάνει τη διαφορά εκεί όπου οι άλλοι υπολείπονται εξυπνάδας, μύτης, αντοχής, προσαρμοστικότητας και αρπακτικότητας, που κατά τη γνώμη μου είναι ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά.

Βέβαια, με αυτή τη συλλογιστική, τα καλύτερα σκυλιά κυνηγίου θα έπρεπε να είναι οι κατ’ εξοχήν υπό δοκιμή γεννήτορες. Όμως η αντικειμενική αξιολόγηση των κυνηγετικών σκύλων και μάλιστα πολλών σε παράλληλο χρόνο είναι τόσο περίπλοκη, όπου οι αγώνες κυνηγετικών ικανοτήτων ήρθαν να δώσουν και πάλι λύση μέσα από τους αγώνες πρακτικού κυνηγίου σε άγριο θήραμα (ορεινή πέρδικα, μπεκάτσα, μπεκατσίνι).

Από την άλλη πλευρά, λόγω της υπερβολικής αύξησης των κυνηγετικών σκύλων σε συνδυασμό με την παράλληλη μείωση των θηραμάτων, αυξήθηκε και η ανάγκη για περισσότερους αγώνες, στους οποίους πολλές φορές το άγριο θήραμα αντικαταστάθηκε από ήμερο ή το λεγόμενο θήραμα εκτροφής. Τα σκυλιά που ξέρουν πώς να συμπεριφερθούν στο άγριο θήραμα, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να σταματήσουν με έκφραση μπροστά από ένα απελευθερωμένο θήραμα.

Αλλά το αντίθετο τις περισσότερες φορές δεν ισχύει. Η υιοθέτηση μιας συγκεκριμένης τεχνικής από μεριάς του κυνηγετικού σκύλου ούτως ώστε να εξουδετερώσει τις αμυντικές στρατηγικές του θηράματος, αποτελεί μέρος του γενετικού προγραμματισμού (αν μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε έτσι) κάθε σαρκοφάγου αρπακτικού όπως ήταν ο πρόγονος του σκύλου, δηλαδή ο λύκος.

Η εξέλιξη του κυνηγετικού σκύλου

Οπότε μπροστά σε ένα τέτοιο θήραμα (απελευθερωμένο) ο σκύλος δεν μπορεί να εκδηλώσει όλες τις ψυχολογικές του αντιδράσεις, οι οποίες συμπεριλαμβάνονται στην γενετική κληρονομιά συνοδευόμενη από την προσαρμοστικότητα που επιδεικνύει κάθε άτομο ξεχωριστά.

Παρά το γεγονός αυτό, όμως, οι αγώνες σε στημένο θήραμα που προβλέψουν και να ελέγξουν άλλα χαρακτηριστικά που αποτελούν μέρος του στάνταρ εργασίας κάθε φυλής. Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν, θα λέγαμε, ότι η έκρηξη της κυνοφιλίας με όλα τα θετικά και ασφαλώς τα αρνητικά της έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του κυνηγετικού σκύλου. Αδυνατώ να πιστέψω ότι τα σκυλιά των προηγούμενων δεκαετιών τα οποία ήταν εξαιρετικά κυνηγόσκυλα θα ήταν σε θέση να ανταποκριθούν με επάρκεια στα σημερινά κυνηγετικά δεδομένα.

Φυσικά, πολλά χαρακτηριστικά από τα σκυλιά των παλαιότερων δεκαετιών έχουν αλλοιωθεί, αλλά θεωρώ, ότι όταν η ζωοτεχνική επιλογή μέσω των αγώνων είναι προς την σωστή κατεύθυνση, στο μέλλον θα έχουμε ακόμη καλύτερα σκυλιά για το κυνήγι. 

breda
35,948ΥποστηρικτέςΚάντε Like
9,823ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
4ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
7,870ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
Athens
few clouds
21.5 ° C
22.9 °
18.6 °
64 %
2.7kmh
20 %
Τρ
29 °
Τε
29 °
Πε
31 °
Πα
32 °
Σα
30 °

ΔΗΜΟΦΙΛΗ