Η ευκολία να βρίσκει…

- Advertisement -

 

Μία συζήτηση που αποτελεί ένα από το βασικότερα θέματα που απασχολούν τόσο την αγωνιστική όσο και την κυνηγετική κυνοφιλία, αφορά στην ευκολία που πρέπει να έχει το σκυλί στον εντοπισμό του θηράματος.

 

Στις δεκαετίες που ασχολούμαι με το κυνήγι και την αγωνιστική κυνοφιλία, δεν έχω συναντήσει ούτε έναν άνθρωπο που να ψάχνει σκύλο που δεν κυνηγάει. Όλοι, θεωρητικά, ψάχνουμε τον σκύλο που βρίσκει. Ταυτόχρονα όμως, είναι δεδομένο ότι όταν λέμε «είναι κυνηγός», δεν εννοούμε όλοι το ίδιο. Όμως το να δυσκολευόμαστε σήμερα να βρούμε το σπουδαίο κυνηγόσκυλο, είναι αδικαιολόγητο. Πρόκειται για μία συνολική αποτυχία όλων μας. Ειδικών και μη. 

Ένα από τα κορυφαία κριτήρια για την αξιολόγηση ενός κυνηγετικού σκύλου δεν μπορεί να είναι άλλο από την ικανότητά του να εντοπίζει θηράματα. Μάλιστα, όσο νωρίτερα στη ζωή του ξεκινήσει να το κάνει αυτό, τόσο μεγαλύτερη πιθανότητα έχει να εξελιχθεί σε άτομο με μεγάλη αίσθηση θηράματος, όπως έχει καθιερωθεί να λέγεται η «μαγική» ικανότητα που έχουν κάποιοι σκύλοι να βρίσκουν ευκολότερα, γρηγορότερα και περισσότερα θηράματα στον ίδιο τόπο από κάποιους άλλους. Όπως, λοιπόν, φαίνεται από τις πρώτες κιόλας γραμμές, η πρωιμότητα και η ευκολία στο βρίσκω είναι δύο έννοιες άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους.

Η σπουδαιότητα της πρωιμότητας

Οι πρωτοπόροι της κυνοφιλίας αντιλαμβανόμενοι την σπουδαιότητα της πρωιμότητας, διαπίστωσαν ότι σε έναν ανοιχτό αγώνα (ανεξάρτητο της ηλικίας του σκύλου) δεν μπορούσαν εύκολα να αξιολογήσουν αυτή την παράμετρο. Με την αύξηση της ηλικίας, αύξανε και η εμπειρία του εξεταζόμενου σκύλου και έτσι μπορούσε να αναπληρώσει τυχόν αδυναμία του σκύλου να είναι αποδοτικός σε νεαρή ηλικία. Έτσι καθιερώθηκε μία αξιολόγηση ξεχωριστή, που αφορούσε μόνο νεαρούς σκύλους, το γνωστό μας Ντέρμπυ. Ο αγώνας αυτός κέρδισε μεγάλη αίγλη, μιας και αποτέλεσε την κορυφαία εκτροφική αξιολόγηση. Πιστοποιούσε τη αυθεντικότητα των γενετικά μεταδιδόμενων προσόντων σε «βάθος» και «πλάτος», δίχως την επιρροή της εμπειρίας και της εκπαίδευσης.

Πέρα όμως από τον τρόπο που επέλεξε η αγωνιστική κυνοφιλία να αξιολογήσει την πρωιμότητα στο κυνηγετικό σκύλο, υπάρχουν απλούστερες καθημερινές ενδείξεις, ώστε να μπορεί ένας απλός κυνόφιλος κυνηγός να εντοπίζει το σκύλο που θα μπορεί στο μέλλον να βρίσκει εύκολα;

Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα που απασχολεί όλους τους κυνηγούς κυνόφιλους δεν είναι καθόλου εύκολο να απαντηθεί με βεβαιότητες. Όλοι οι κυνόφιλοι, την στιγμή που έχουν βάλει κάποια γέννα και στέκονται απέναντι στα κουτάβια τους στην ηλικία των 2-5 μηνών, θέλουν να μπορούν να εντοπίσουν -με κάποιο τρόπο- ποιο θα είναι το ταλέντο με το μοναδικό «βρίσκω». Εδώ θα πρέπει να γνωρίζουν όλοι οι επίδοξοι εκτροφείς, ότι η βασικότερη απάντηση σε αυτό το ερώτημα βρίσκεται ένα βήμα πριν. Ο ασφαλέστερος τρόπος να πετύχετε τον στόχο σας είναι να κάνετε μία σωστή επιλογή γεννητόρων. Ακόμα και εάν δεν διαλέξετε το καλύτερο κουτάβι από μία σπουδαία γέννα, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα έχετε στα χέρια σας ένα πολύ καλύτερο σκυλί από ότι αν διαλέγατε το καλύτερο από πλήθος μέτριων ή κακών γεννητόρων.

Φυσικά, κάποιοι θα πουν, ότι όλοι όταν χρησιμοποιούν κάποια σκυλιά στην αναπαραγωγή, τα επιλέγουν επειδή τα θεωρούν κατάλληλα. Αυτό δεν ισχύει στην συντριπτική πλειοψηφία των επιλογών. Τις περισσότερες φορές οι επιλογές γίνονται βασισμένες σε άλλα κριτήρια. Το χαμηλότερο κόστος, η ευκολότερη πρόσβαση, ο σκύλος του φίλου κ.ά.

Επιλέγω τους καλύτερους

Επίσης, πολλές επιλογές επηρεάζονται από συναισθηματικούς λόγους και όχι από αντικειμενικά κριτήρια, λόγω έλλειψης ουσιαστικών γνώσεων. Άρα καλό είναι να μην μπερδεύεται το «επιλέγω τους καλύτερους» από το «νομίζω πως επιλέγω τους καλύτερους». Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος που σήμερα μοιάζει τόσο δύσκολο να βρεθεί εύκολα ένας σκύλος με μεγάλη ευχέρεια πάνω στο θήραμα.

Από πλήθος κυνηγών κυνόφιλων αυτή η «μαγική» ικανότητα που έχουν κάποιοι σκύλοι να βρίσκουν με απίστευτη ευκολία, οφείλεται στην μεγάλη οσφρητική τους ικανότητα. Άρα, εάν εντοπίσουν το κουτάβι που βρίσκει το φαΐ ευκολότερα από τα άλλα, καθώς και από άλλα αντίστοιχα τεστ, τότε πιστεύουν, ότι αυξάνουν τις πιθανότητες να αποκτήσουν ένα σπουδαίο κυνηγό στο σύντομο μέλλον. Προσωπικά διαφωνώ. Πράγματι μία σπουδαία μύτη είναι ένα πολύτιμο όπλο στην «μάχη» απέναντι στο θήραμα, όμως η αίσθηση θηράματος είναι κάτι πολύ πιο πολύπλοκο. Εάν οι εντοπισμοί ήταν μόνο θέμα μύτης τότε δεν είναι εύκολο να εξηγηθεί πως γίνεται ένας σκύλος να εντοπίζει μία μπεκάτσα από τα 50 μέτρα και ταυτόχρονα ο ίδιος σκύλος να περνά πάνω μία άλλη και να μην την καταλαβαίνει.

Πως μπορεί ένας σκύλος να είναι εξαιρετικός στον εντοπισμό ενός τύπου θηράματος και να δυσκολεύεται σε κάποιο άλλο; 

Πως μπορεί να κάνει εύκολα τους πρώτους εντοπισμούς και να δυσκολεύεται στους επανεντοπισμούς;

Αν λοιπόν ήταν μόνο θέμα οσφρητικής ικανότητας τότε είναι βέβαιο ότι δεν θα παρατηρούσαμε αυτές τις καταστάσεις.

Η απόλυτη συγκέντρωση

Προφανώς λοιπόν η ευκολία στο βρίσκω είναι κάτι πολύ πιο πολύπλοκο. Ξεκινάει από το μυαλό του σκύλου και από την ικανότητά του να παραμένει απόλυτα συγκεντρωμένος. Δεν είναι λίγες οι φορές που λύνοντας ένα νεαρό σκύλο στην ηλικία των 6-7 μηνών για πρώτη φορά σε ένα χωράφι, βλέπουμε αυτός να κάνει όλα τα σωστά πράγματα δίχως καμία εμπειρία. Τοποθετείται αυτόματα στο τερέν, βρίσκει και αξιοποιεί τον αέρα, κινείται με άξονα τον κυνηγό. Σε δύο τρεις εξόδους και με ελάχιστες επαφές με θήραμα (εκτροφής ή άγριο) ο ίδιος σκύλος φερμάρει σταθερά και δείχνει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για… ύποπτα σημεία. Τα πρώτα σημάδια έχουν ήδη εμφανιστεί. Αυτή η συμπεριφορά δεν έχει να κάνει με την μύτη του σκύλου και στην πραγματικότητα δεν μπορεί να εξηγηθεί εύκολα. Προφανώς πέρα από μία καλή αρχική ένδειξη ακόμα δεν μπορούμε με βεβαιότητα να μιλήσουμε για ένα σκύλο με μεγάλη αίσθηση θηράματος. Αυτό θα γίνει σαφές μόλις ο σκύλος αρχίσει τα πρώτα του πραγματικά κυνήγια. Εκεί θα μπορέσουμε να δούμε πόσο αντίστοιχα καλά θα μπορεί να διαχειριστεί το πολύ πιο πολύπλοκο τερέν του βουνού, πόσο ευκολότερα και καλύτερα θα μπορεί να εντοπίσει και να μπλοκάρει το άγριο θήραμα, πόσο επηρεάζεται με την κόπωση η απόδοση και η αποτελεσματικότητα του, εάν έχει ιδιαίτερη έφεση σε κάποιο είδος θηράματος ή όχι.

Η αξιολόγηση

Όλα αυτά τα θέματα που καλείται ο σκύλος να αντιμετωπίσει και που πρέπει εμείς να τα αξιολογήσουμε, είναι κατεξοχήν θέματα μυαλού και πως όλα αυτά μπορεί ο σκύλος να τα διαχειριστεί και να τα συντονίσει. Εάν ένας σκύλος δείξει μία ιδιαίτερη προδιάθεση σε ένα θήραμα είναι καθαρά θέμα μυαλού. Αυτό το θήραμα του αρέσει, τον ενθουσιάζει και τον κινητοποιεί. Επίσης εάν έχει περιορισμένα σωματικά προσόντα για απαιτητικά κυνήγια, με το μυαλό που διαθέτει θα βρει τον τρόπο να διαχειριστεί αυτή του την αδυναμία, εφόσον διαθέτει το αντίστοιχο πάθος. Το ίδιο ισχύει και για έναν σκύλο με ασθενή μύτη. Θέμα μυαλού να μπορέσει να διαχειριστεί και να αποκωδικοποιήσει τις ιδιαίτερες λεπτομέρειες και τα σινιάλα που συνοδεύουν την παρουσία του κάθε θηράματος. Τα σημεία που συχνάζουν τα θηράματα ως επί το πλείστων εκπέμπουν διάφορα χαρακτηριστικά σήματα, που ένας χαρισματικός σκύλο αξιοποιεί για να αποκτήσει πλεονέκτημα, τόσο απέναντι στο θήραμα όσο και απέναντι σε έναν άλλο συγκυνηγό – σκύλο που αγνοεί και προσπερνά αυτά τα σημάδια. Τέλος η ικανότητα να μπορεί να βρει την ιδανική εργασία που του επιτρέπουν οι φυσικές του δυνάμεις, οι δυνατότητες που του δίνει η μύτη του, η σωστή και γρήγορη αποκωδικοποίηση του περιβάλλοντος και του θηράματος με βάση τον τόπο και την εποχή και ταυτόχρονα να παραμένει απόλυτα συγκεντρωμένος και απερίσπαστος σε ολόκληρο αυτό το καθήκον, είναι μία δύσκολη και πολύ απαιτητική πνευματική εργασία.

Από όλα αυτά γίνεται κατανοητό ότι τέτοιες πολύπλοκες και απαιτητικές διεργασίες δεν είναι δυνατό να διαγνωστούν στην βρεφική ηλικία που ονειρεύεται ο κάθε κυνηγός. Δυστυχώς χρειάζεται υπομονή και καρτερικότητα για να μπορέσετε να καταλήξετε με ασφάλεια στο συμπέρασμα ότι ο σκύλος που έχετε στα χέρια σας είναι ένας σκύλος με μεγάλη αίσθηση θηράματος.

Κλείνοντας, οφείλω να διευκρινίσω, το γεγονός ότι η αίσθηση θηράματος είναι μία διεργασία κατεξοχήν εγκεφαλική, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι γενετικά μεταδιδόμενη. Η άποψη ότι το μυαλό δεν μεταδίδεται, είναι ευρέως διαδεδομένη στο μυαλό πολλών κυνηγών κυνόφιλων. Είναι πέρα για πέρα λάθος και πολύ πρόσφατα και σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι πολλές πνευματικές και συναισθηματικές συμπεριφορές έχουν απόλυτο γενετικό υπόβαθρο, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αγνοηθεί. Αναζητήστε το, εντοπίστε το και αξιοποιείστε το. Μην αφήνεστε αποκλειστικά στην θεά τύχη γιατί την στιγμή που την χρειάζεστε συνήθως έχει καλύτερα πράγματα να κάνει.  

breda
35,944ΥποστηρικτέςΚάντε Like
9,826ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
4ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
7,870ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
Athens
clear sky
17.7 ° C
19 °
14.8 °
56 %
0.5kmh
0 %
Κυ
28 °
Δε
28 °
Τρ
27 °
Τε
29 °
Πε
30 °

ΔΗΜΟΦΙΛΗ