ΑΝΑΚΡΟΥΣΗ: Αιτίες & Αντιμετώπιση

- Advertisement -

Σ’ αυτό το άρθρο θα αναλύσουμε τις αιτίες ισχυρού λακτίσματος που προέρχονται από το όπλο.

 

Του Σοφοκλή Κοσκινά 

Παλαιότερα, όταν οι επιλογές σε διαμετρήματα όπλων ήταν περισσότερες (20,16,12,10 κ.ά.) υπήρχε διαχωρισμός στα διάφορα βάρη γομώσεων που προορίζονταν για το κάθε διαμέτρημα. 
Η επικράτηση του Cal 12 αποτέλεσε αιτία, διεύρυνσης του βάρους γομώσεων στο συγκεκριμένο διαμέτρημα, ώστε να καλύψουν μεγάλο φάσμα διαφορετικών αναγκών. Σε ότι αφορά τα μικρότερα διαμετρήματα – κάτω των 12 – δεν υπήρξαν προβλήματα, ούτε αρνητικά στοιχεία (κλώτσημα, υψηλές πιέσεις κ.ά.) Το πρόβλημα προέκυψε όταν το διαμέτρημα 12 καλέστηκε να αντεπεξέλθει στις δυνατότητες των μεγαλύτερων διαμετρημάτων (Cal 10, Cal 8)
Γομώσεις που ξεπερνούσαν τα 36 γραμμάρια και αποτελούσαν «οροφή» για τα όπλα διαμετρήματος 12 άρχισαν να χρησιμοποιούνται και σ’ αυτά τα όπλα. 38, 40, 42, 46, 50, ακόμη και 56 γραμμάρια σκάγια διατίθενται πλέον στην αγορά και είναι κατάλληλα να χρησιμοποιηθούν στα σύγχρονα δωδεκάρια. Τα προβλήματα που καλέστηκαν να λύσουν οι οπλοκατασκευαστές ήταν τα ακόλουθα: 
– Πρώτα έπρεπε να φροντίσουν, ώστε τα όπλα, κατασκευαστικά, να μπορούν να ανταπεξέλθουν στις αυξημένες πιέσεις που παράγονταν στο εσωτερικό της κάννης κατά την καύση της πυρίτιδας. 
Τα 900 Bar αρχικά που αποτελούσαν συνηθέστερο όριο δοκιμής των δωδεκαριών έγιναν 1200 Bar και σύντομα το όριο ανέβηκε στα 1370 Bar. 
Σε δεύτερο επίπεδο, επειδή το μήκος του κάλυκα (κλειστού) δεν ήταν επαρκές για να φιλοξενήσει την αυξημένη ποσότητα των σκαγιών οι κατασκευαστές αναγκάστηκαν να αυξήσουν το μήκος της θαλάμης. Από 70 mm έγινε 76 mm και σήμερα συναντάμε και 12άρια με μήκος θαλάμης 81 mm. 
To όριο των πιέσεων στα 12άρια φυσίγγια με μήκος πάνω από 70 mm ανέβηκε στα 1050 Bar. 
H μόδα των magnum φυσιγγίων όλο και περισσότερο είχε πέραση στην παγκόσμια αγορά. 
Άλλο ένα δύσκολο στάδιο που καλέστηκαν να δώσουν λύση οι κατασκευαστές όπλων ήταν αυτό του αυξημένου λακτίσματος. 
Αναλογιστείτε τις συνέπειες που θα υπήρχαν σε εκείνον που θα επώμιζε και θα πυροβολούσε με ένα δίκαννο βάρους 2.850 γραμμαρίων με διάμετρο αυλού 18,2 mm και φυσίγγι βάρους 56 γραμμαρίων! Μπορεί το όπλο να έχει δοκιμαστεί στα 1.370 Bar και η θαλάμη του μπορεί να φιλοξενήσει φυσίγγια magnum, όμως το αποτέλεσμα αυτού του συνδυασμού και οι συνέπειες στον ώμο του χειριστή θα ήταν οδυνηρές. 
Οι βασικές αιτίες λακτίσματος που οφείλονται στο όπλο είναι: 
1.      Η εφαρμογή του κοντακίου στα μέτρα του κατόχου. 
2.      Η διαμόρφωση στις πατούρες της θαλάμης, ώστε ο κάλυκας να μην παρουσιάζει κενό όταν κλείνουμε το όπλο (τζόγος) 
3.      Οι εφαρμογές του όπλου (κάννες – βάση) 
4.      Η διάμετρος του κύριου τμήματος της κάνης σε συνάρτηση με το βάρος γόμωσης που χρησιμοποιούμε. 
5.      Το βάρος του όπλου σε συνάρτηση με το φυσίγγι (βάρος γόμωσης). 
Επιπλέον προστίθεται και το θέμα των υπεργομώσεων που παράγουν αυξημένες πιέσεις, επομένως και ισχυρότερο λάκτισμα. 

Αλλά ας αναλύσουμε τους κλασικούς παράγοντες που προαναφέραμε, αξιολογώντας τους έναν – έναν. 

Θα αναφέρουμε ότι οι σημαντικότερες αιτίες ισχυρού λακτίσματος οφείλονται στο συνδυασμό κάνης – φυσιγγίων. Για παράδειγμα, λαμβάνοντας υπόψη τα σημερινά δεδομένα, αν σε όπλο με βάρος 3 κιλά και αυλό 18,3 που έχει θαλάμη 76 mm και είναι δοκιμασμένο στα 1.370 Βar επιχειρήσουμε να ρίξουμε φυσίγγι 56 ή 52 γραμμαρίων η εμπειρία θα είναι τραυματική. 
Παλαιότερα υπήρχε ένας απλός και χρήσιμος κανόνας, που μπορεί από τεχνικής πλευράς να μην ήταν πάντα σωστός, αλλά λειτουργούσε ως φρένο, και ήταν ο εξής: Να διαιρούμε το βάρος του όπλου με τον αριθμό 96 για να βρίσκουμε το κατάλληλο βάρος γόμωσης για το όπλο μας. 
Βέβαια να πούμε ότι αυτός ο υπολογισμός τώρα πια θεωρείται ξεπερασμένος και δεν τον λαμβάνουν υπόψη ούτε οι κατασκευαστές όπλων και φυσιγγίων ούτε οι καταναλωτές. 
Η κλασική γόμωση ενός 12αριού όπλου ήταν τα 32 γραμμάρια, σκάγια σε ένα φυσίγγι που παρήγαγε πιέσεις κατά μέσο όρο 600 Bar. Το κλασικό βάρος του 12αριού όπλου κυμαινόταν στα 3 κιλά και η εσωτερική διάμετρος του αυλού ήταν από 18,2 έως 18,4 mm. 
Σίγουρα και τότε υπήρχαν προβλήματα ισχυρών λακτισμάτων, αλλά αυτό τότε οφειλόταν κυρίως σε τεχνικά στοιχεία, όπως π.χ. στις διαστάσεις του κοντακίου. (Αν το όπλο δεν είναι στα μέτρα του χειριστή σίγουρα το λάκτισμα μεταφέρεται ισχυρότερο στον ώμο ή στο ζυγωματικό). Ισχυρό λάκτισμα μπορεί επίσης να οφείλεται και στην κακή διαμόρφωση των πατούρων στις θαλάμες που αν δεν «σιδερώσουν» τον κάλυκα στον καθρέπτη της βάσης και αφήνουν κενό αυξάνουν την ένταση του «κλωτσήματος». Μερικές φορές δε, το λάκτισμα μπορεί να οφείλεται ακόμη και στη φορά των νερών του ξύλου. Αν η φορά είναι παράλληλη με την φορά των κανών, αυτό συντελεί στη μείωση του λακτίσματος. 
Μερικές φορές, το λάκτισμα οφείλεται και στην εσωτερική διαμόρφωση της κάννης (μήκος και μοίρες κλίσης του κώνου συναρμογής, εσωτερική διάμετρος του κύριου τμήματος της κάννης και διαμόρφωση τσοκ). 
Σήμερα, αν ένα όπλο από τεχνικής πλευράς είναι άριστο, μπορεί να κλωτσάει όταν χρησιμοποιούμε σ’ αυτό ισχυρά φυσίγγια. Τα αίτια για το αυξημένο λάκτισμα γενικά κατατάσσονται, είτε σε τεχνικής φύσεως, είτε στον κακό συνδυασμό φυσιγγίου -όπλου. Ας δούμε όμως και τις λύσεις στα προβλήματα που προαναφέραμε. 
Αρχικά θα αναφερθούμε στα «κλασικά» αίτια που υπήρχαν ανέκαθεν στα όπλα για να φτάσουμε και στα «σύγχρονα». 

1.      Κοντάκι στα μέτρα του χειριστή 
Σε περίπτωση που το κοντάκι δεν είναι στα μέτρα του χειριστή του όπλου, το αποτέλεσμα είναι το λάκτισμα να γίνεται ισχυρότερο. Τα πρώτα σημάδια που οφείλονται στην κακή εφαρμογή του κοντακίου είναι οι μελανιές στον ώμο και ο πόνος στο ζυγωματικό. Η εφαρμογή του κοντακίου στα μέτρα του κατόχου του όπλου δεν είναι εύκολη δουλειά και για να γίνει πρέπει να πληρείται η εξής βασική προϋπόθεση: Ο κάτοχος του όπλου πρέπει να έχει σταθερή και σωστή επώμιση. Αν αυτό δεν ισχύει δεν γίνεται σωστή προσαρμογή στα μέτρα του, γιατί τα δεδομένα αλλάζουν συνεχώς. 
2.      Πατούρες στη θαλάμη. 
Αν οι σχηματισμένες πατούρες στη θαλάμη του όπλου έχουν μεγαλύτερο βάθος από το απαραίτητο, τότε, ο κάλυκας, κλείνοντας το όπλο παρουσιάζει κενό μεταξύ πατούρας και καθρέπτη της βάσης. Συνέπεια αυτής της κακής εφαρμογής είναι να αυξάνεται το λάκτισμα. Για να διορθωθεί αυτό το συγκεκριμένο πρόβλημα χρειάζεται ειδική εργασία από έμπειρο οπλουργό. 

3.      Διαμόρφωση του εσωτερικού της κάννης 
Το μήκος και η κλίση (σε μοίρες) του κώνου συναρμογής επηρεάζουν σημαντικά την αύξηση ή μείωση του λακτίσματος. Παλαιότερα υπήρχαν όπλα που λόγω της κακής διαμόρφωσης του κώνου συναρμογής, σε συνδυασμό με τη χρήση φυσιγγίων (ακόμη και 32 γραμμαρίων) κλωτσούσαν αρκετά. 
Η σωστή διαμόρφωση του κώνου συναρμογής είναι εφικτή μόνο αν γίνει από έμπειρο οπλουργό. Αυτή την επέμβαση πρέπει να την τολμήσουμε, μόνο αφού πρώτα έχουμε εξαλείψει όλες τις άλλες αιτίες. 
Για να γίνει πιο κατανοητό το πρόβλημα αυτής της περίπτωσης να πούμε ότι το κύριο τμήμα της κάννης (κοίλο) σε συνδυασμό με το βάρος της γόμωσης διαμορφώνει ουσιαστικά την ένταση του λακτίσματος. Για παράδειγμα, σε «στενούς» αυλούς 18,2 ή 18,3 δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε φυσίγγια με βάρος γόμωσης πάνω από 34 γραμμάρια. Αυτή η επιλογή δεν συμβάλλει μόνο στη μείωση του λακτίσματος αλλά και στην ποιοτικότερη απόδοση του όπλου. Σε περίπτωση που επιθυμούμε να διευρύνουμε το κύριο τμήμα της κάννης αυτό μπορεί να γίνει ανεξάρτητα από το αν η κάννη εσωτερικά είναι χρωμιωμένη ή αχρωμίωτη, με την προϋπόθεση ότι ο έμπειρος οπλουργός θα πραγματοποιήσει κάποιες μετρήσεις και θα μας διαβεβαιώσει ότι μετά την «επέμβαση» το όπλο θα είναι απόλυτα ασφαλές. Βέβαια στο ενδεχόμενο που η κάνη μας είναι εσωτερικά χρωμιωμένη θα πρέπει να γίνει αποχρωμίωση. Από ‘κει και πέρα θα πρέπει να έχουμε υπόψη ότι το όπλο μας θα είναι αχρωμίωτο. 
Τέλος, και η διαμόρφωση του τσοκ συντελεί στη μείωση του λακτίσματος. Σε περίπτωση που χρειάζεται να επέμβει οπλουργός, αυτή η εργασία είναι ευκολότερη από τις προηγούμενες που αναφέραμε στην ενότητα αυτό και χρειάζεται λιγότερο χρόνο και χρήμα. 

4. Βάρος του όπλου 
Η πρόσθεση βάρους σε ένα όπλο, όταν και εφόσον χρειάζεται, είναι ευκολότερη διαδικασία από την αφαίρεση. Προσθέτοντας βάρος μειώνουμε το λάκτισμα. Αφαιρώντας, κάνουμε ευκολότερη τη μεταφορά του όπλου, ειδικά στο πολύωρο περπάτημα. Διαλέγετε και παίρνετε. Αυτή η λογική ισχύει στην συγκεκριμένη περίπτωση. 
Κατά τα υπόλοιπα, στα ελαφριά όπλα χρησιμοποιούμε ελαφριές γομώσεις. Για να το κάνουμε πιο αναλυτικό ας το δούμε σε νούμερα: 
– Σε όπλα με βάρος έως και 3.000 γρ. χρησιμοποιούμε γομώσεις, το ανώτερο έως 32 γρ. 
–      Σε όπλα βάρους από 2.900 γρ. έως 3.200 γρ. χρησιμοποιούμε γομώσεις έως 36 γραμμάρια, το ανώτερο. 
Από εκεί και πάνω κρίνετε κατά το δοκούν και επιλέξτε, αναλόγως τι αντέχει ο ώμος σας. 
Αν τα όπλα είναι σύγχρονης κατασκευής ανεξαρτήτου βάρους, εάν έχουν θαλάμη 76 mm και έχουν δοκιμαστεί στα 1370 Bar μπορούν να ρίξουν με ασφάλεια όλα τα φυσίγγια – απλά και magnum. 
To θέμα, στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι τι μπορεί να ρίξει το όπλο, αλλά τι αντέχει ο ώμος σας. 

breda
35,917ΥποστηρικτέςΚάντε Like
9,830ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
4ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
7,870ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
Athens
few clouds
21.4 ° C
22.4 °
18.2 °
69 %
1.8kmh
20 %
Τρ
26 °
Τε
27 °
Πε
19 °
Πα
24 °
Σα
21 °

ΔΗΜΟΦΙΛΗ