Αγριοπερίστερα στις σπηλιές του αρχιπελάγους

- Advertisement -

Τα Αγριοπερίστερα στις σπηλιές του αρχιπελάγους

Ανάμεσα στους χιλιάδες κυνηγούς της χώρας που χωρισμένοι σε ομάδες αυτοπροσδιορίζονται ως μπεκατσάδες, περδικάδες, λαγάδες, φασσάδες, τσιχλάδες κ.ά, ελάχιστοι θα συστηθούν ως περιστεράδες, και ακόμη λιγότεροι θα είναι οι πραγματικοί μανιώδεις λάτρεις αυτού του δύσκολου θηράματος…

Περιστασιακά, ίσως κάποτε να δόθηκε (ή να δοθεί) η ευκαιρία να σηκώσουμε τουφέκι επάνω του, όμως η αλήθεια είναι, πως τέτοιες ευκαιρίες σπανίζουν. Όμορφο, δυνατό, έξυπνο, ταχύτατο πουλί, ζει απομονωμένο σε τόπους δυσπρόσιτους, άγριους και επικίνδυνους, με το βαθμό δυσκολίας στο κυνήγι του να είναι ιδιαίτερα υψηλός…
Η σπανιότητα του εντοπισμού του, σε συνδυασμό με τον κίνδυνο της προσέγγισης που παρουσιάζουν τα εδάφη των βιοτόπων του, είναι οι βασικές αιτίες για τις οποίες λίγοι επέλεξαν και “ασχοληθούν” μαζί του…

Ποτέ σε δέντρα

Είναι πρόγονος του ήμερου περιστεριού και φωλιάζει σε σπήλαια βραχωδών ακτών στα νησιά μας, αλλά και στα ημιορεινά ηπειρωτικά. Το μήκος του κυμαίνεται από 32-35 εκατοστά, και η γουργουριστή φωνή του είναι ίδια με του κατοικίδιου περιστεριού. Το φτέρωμα γκριζογάλανο, πιο ανοιχτόχρωμο στη ράχη, με μενεξεδένιες και πράσινες ανταύγειες γύρω από το λαιμό. Αυτό που το ξεχωρίζει από τα ήμερα που ενδεχομένως έχουν κοπαδιάσει μαζί του, είναι οι δύο μαύρες ραβδώσεις που φέρει στις φτερούγες, και μία που φέρει από κάτω, στο άκρο της ουράς. Διαλέγει για φωλιά τα ψηλότερα σημεία στην οροφή σπηλαίων, σε σχισμές απότομων βράχων, και ποτέ σε δέντρα. Δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση σε μεγάλα σπήλαια της ακτογραμμής στα οποία μπαίνει μέσα η θάλασσα, και από την οροφή τους στάζει νερό. Σε τέτοιο σημεία, πάντα υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες να συναντήσουμε κοπάδια που ο αριθμός τους να ξεπερνά τα 40-50 άτομα, αν και ο συνηθέστερος πληθυσμός είναι των 5-10 ζευγαριών. Τρέφεται με σπόρους από αγριόχορτα, όμως επισκέπτεται τακτικά περιοχές με θερισμένα σιτάρια, καλαμπόκια, βίκο και βρώμη, αν και εφόσον βρίσκονται σχετικά κοντά στη θέση κούρνιας, μιας και δεν συνηθίζει να απομακρύνεται πολύ από αυτή, όπως το φασσοπερίστερο και η φάσσα.
Οι διαφορές του με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας των περιστερόμορφων (Columbiformes), είναι ότι το αγριοπερίστερο (Columbia Livia), ζει μόνιμα στην ίδια περιοχή, κουρνιάζει στον ίδιο κοιτώνα, και εισέρχεται ή εξέρχεται από αυτόν μονίμως κοπαδιασμένο.

Αγριοπερίστερα
Αγριοπερίστερο.
Δύο – τρεις γέννες το χρόνο

Τα αγριοπερίστερα γεννούν 2-3 φορές το χρόνο από Απρίλη μέχρι Αύγουστο, με την επώαση να διαρκεί 17-19 ημέρες, και τους δύο γονείς να αναλαμβάνουν από κοινού το κλώσημα και τη φροντίδα των πιτσουνιών. Τα μικρά είναι έτοιμα να πετάξουν σε διάστημα 5 περίπου εβδομάδων, και εφόσον στη σπηλιά υπάρχει χώρος, τότε παραμένουν εκεί.
Σε αντίθετη περίπτωση τα πιτσούνια απομακρύνονται ομαδικά, διαλέγοντας άλλη κούρνια και σχηματίζοντας δικό τους κοπάδι. Σε αντίθεση με τα ξαδέρφια του, φάσσα, τρυγόνι, φασσοπερίστερο και δεκαοχτούρα, δεν εμφανίζει σταθερότητα στις διαδρομές που επιλέγει για βοσκή, μεταβάλλοντάς τες διαρκώς, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και την ανθρώπινη παρουσία. Οι εκτροφείς ήμερων περιστεριών τα αποκαλούν “τζινιά”, ενώ σε κατά τόπους διαλέκτους αποκαλούνται και “μπλαβιά”, ή “γράκια”.

Με χοντρό αλάτι, φύκια και πέτρες…

Μέχρι τη δεκαετία του ‘70, η πατρίδα μας φιλοξενούσε σημαντικά μεγάλους πληθυσμούς, ιδίως στα νησιά, ενώ και οι κυνηγοί τους, “γουτάδες” στη γλώσσα της εποχής, ήταν πολλοί περισσότεροι. Με καΐκια και βάρκες πήγαιναν παρέες στον τόπο που τα είχαν εντοπίσει, και αν ο καιρός επέτρεπε έμεναν για κάμποσες ημέρες.
Για να τα διατηρήσουν, τα άφηναν καθαρισμένα σε σκιερό σημείο των βράχων, σκεπασμένα με χοντρό αλάτι, φύκια και πέτρες. Στα χρόνια που ακολούθησαν μειώθηκαν σημαντικά και από κάποιες περιοχές χάθηκαν τελείως. Σταδιακή ανάκαμψη άρχισε να παρατηρείται από τις αρχές του 21ου αιώνα, και προοδευτικά τα αγριοπερίστερα όχι μόνο επέστρεψαν πάλι στα λημέρια τους, αλλά τώρα πλέον εμφανίζονται “απλωμένα” κατά μήκος της ακτογραμμής του Αιγαίου, και στα βορειοανατολικά τμήματα του Κορινθιακού.

Με σκάφος από τη θάλασσα

Σε τρεις σπηλιές που τα βρήκαμε ο μοναδικός τρόπος προσέγγισης ήταν με σκάφος από θάλασσα. Ίσως αυτός να ήταν ο κυρίαρχος λόγος που εκείνα τα γκρέμια φιλοξενούσαν πράγματι πολλά. Τα περισσότερα βγήκαν από σπήλαιο που χωράει και καΐκι, όταν οι καπεταναίοι στη λαύρα του καλοκαιριού ψάχνουν σκιά και ξεκούραση πριν σηκώσουν τα δίχτυα. Εκεί, και σε μία ακόμη ο πληθυσμός τους ήταν αμιγώς άγρια, ενώ σε σπηλιά αρκετά πάνω από τη θάλασσα βγήκαν και “μιγάδες”… Κοινό χαρακτηριστικό όλων, το γεγονός, ότι τα πουλιά αντιλαμβανόμενα την παρουσία μας βγήκαν ταχύτατα αλλά δεν απομακρύνθηκαν όπως συνήθως. Έμειναν όλα εκεί τριγύρω, δείγμα ξεκάθαρο ότι ήδη είχαν ξεκινήσει τη φωλεοποίηση. Βέβαια οι σύγχρονοι “τζινιάδες” είναι σίγουρο πως ξέρουν πως και που θα τα αναζητήσουν ευκολότερα.

Συνήθως αυτό συμβαίνει γύρω από υψώματα και κάμπους της Ροδόπης, της Κοζάνης και της Εύβοιας, όπου τα πουλιά ψάχνοντας τροφή, ανακατεύονται με τα ήμερα. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα, τα ήμερα ακολουθούν το κοπάδι στη σπηλιά, μένουν και ζευγαρώνουν μαζί τους, με αποτέλεσμα συχνά να βλέπουμε και “μούλικα” ανάμεσά τους… Μόνο στην περίοδο αναπαραγωγής και επειδή ταΐζουν, θα τα βλέπουμε να βγαίνουν στα βοσκοτόπια ως και 3-4 φορές την ημέρα. Σε όλο τον υπόλοιπο χρόνο μόνο 2 εξόδους θα κάνουν από τους κοιτώνες τους, κοντά στο χάραμα και πριν μεσημεριάσει.

Αυγουστιάτικο κυνήγι με αγριοπερίστερα

Ευκολότερα το κυνήγι τους γίνεται Αύγουστο, Σεπτέμβρη, από καρτέρια σε επιλεγμένα υψώματα που περνούν αναζητώντας τροφή, και δυσκολότερα στο έμπα, έβγα της σπηλιάς. Στην τελευταία περίπτωση οι πιθανότητες επιτυχίας αυξάνονται όταν τα πουλιά βγαίνοντας παίρνουν ανηφορική πορεία, ενώ μειώνονται στην επιστροφή τους, επειδή ερχόμενα από μεγάλο ύψος, “στουκάρουν” κάθετα, και με απίστευτη ταχύτητα μπαίνουν μέσα.

Αν κυνηγήσουμε αγριοπερίστερα σε ακτές, πρέπει απαραίτητα να έχουμε μαζί μας σκυλί που απορτάρει από νερό, ή κάποιον πρόθυμο να κολυμπήσει… Είναι θηράματα που δεν προσφέρονται για μεγάλα νούμερα, αφού το κυνήγι τους μόνο με το περδικίσιο συγγενεύει, οπότε σε δύσκολες περιοχές με γκρεμίλες απαιτούνται ξεχωριστές ικανότητες σε αντοχή, πεζοπορία και αναρρίχηση.

breda
35,950ΥποστηρικτέςΚάντε Like
9,822ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
4ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
7,870ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
Athens
clear sky
28.2 ° C
29.8 °
25.9 °
45 %
4.9kmh
0 %
Τρ
28 °
Τε
30 °
Πε
31 °
Πα
31 °
Σα
30 °

ΔΗΜΟΦΙΛΗ